Een buik vol met Kelly Camfferman: ‘Mijn lievelingsnaam ligt al vijftien jaar vast, maar mijn partner vindt het niks’

‘Ik ben vijftien weken zwanger en voel me goed. Tijdens het eerste trimester ben ik wel erg moe geweest. Ik hield mezelf steeds voor dat dit tijdelijk is. Het is wat het is en ik omarm het gewoon.

Ik ben ook een week of drie misselijk geweest, maar ik heb geen enkele keer boven de pot gehangen, dus ik heb geluk gehad. Wel is het rot dat je je daardoor juist de hele dag door misselijk kunt blijven voelen, maar het had veel slechter gekund.

Lees ook: Zwangerschapsmisselijkheid: wat helpt echt?

Geen sterke kinderwens

Er zijn veel vrouwen die altijd al geweten hebben dat ze moeder willen worden. Dat heb ik niet; ik was ook geen poppenmoeder. Niet dat ik het niet wilde, maar ik dacht dat ik vast later wel kinderen zou krijgen.

In eerdere relaties had ik geen sterke kinderwens en was ik met totaal andere dingen bezig. Pas toen ik mijn man ontmoette in 2020 hadden we al heel snel het gevoel: wij willen dit samen.

Verliezen van toekomstbeeld

Ik heb vijf miskramen gehad. Bij de eerste was ik nog net geen zeven weken zwanger en konden we het gelukkig nog goed relativeren. We dachten: dit gebeurt nu eenmaal. Je hoort het immers zo vaak en ik was toen 34 jaar, op die leeftijd komt het vaker voor dan bij iemand van 25.

Hoewel het heel jammer en vervelend was, verlies je op zo’n moment vooral het toekomstbeeld dat je vormt zodra je een positieve test in handen hebt. Je kijkt heel erg vooruit en zodra het misgaat, stopt dat beeld abrupt. Dat was voor ons de grootste impact.

Nog vier miskramen

Ik ben van nature een heel positief mens. Ik probeer overal het goede van in te zien. Maar na die miskraam is het in drie jaar tijd nog vier keer misgegaan. Dat ging gepaard met veel ellende, ook vanuit instanties die je soms het gevoel geven dat je gek bent en alles wegwuiven alsof er niets aan de hand is, terwijl ik zelfs een buitenbaarmoederlijke zwangerschap heb gehad.

We hebben in die periode zoveel meegemaakt dat het lastig werd om te blijven geloven dat het ooit nog zou lukken. We dachten op een gegeven moment echt: het blijft maar misgaan, dit gaat hem gewoon niet worden. Hoe positief je ook bent ingesteld, dat is wel wat er op een bepaald punt door je hoofd gaat.

Lees ook: Herhaalde miskramen: wat kan de oorzaak zijn?

Grote verrassing

Afgelopen zomer hebben we een aantal gesprekken gevoerd over het loslaten van onze kinderwens. We hebben een leuk leven en na vijf miskramen zaten we aan de grens van wat we aankunnen.

We deden daarna niet heel erg ons best om het te voorkomen, dat niet, maar ik was overtijd en dacht er niet eens aan om een test te doen. Omdat ik naar de huisarts moest voor mijn borsten, dacht ik: ze gaat vast vragen of ik zwanger ben. Om gewoon ‘nee’ te kunnen antwoorden, deed ik toch maar een test.

Nou, dat liep even anders. Het was een enorme verrassing. Ik had nooit verwacht dat áls het dan toch zou lukken, het op deze manier een verrassing voor ons zou zijn. Dat vind ik wel heel erg leuk.

Geslacht baby

Ik heb een video geüpload op Instagram over de theorieën die je op het geslacht kunt loslaten. Het maakt me niet uit wat het wordt, maar ik vind het wel grappig om ze uit te proberen. Vroeger dacht ik misschien een voorkeur te hebben, maar nu ik eindelijk een zwangerschap heb die goed gaat, maakt het ons niets uit. Het wordt waarschijnlijk wel wat tastbaarder zodra we weten wat het is.

Dat geldt ook voor het kopen van kleding voor de baby. Ik ben niet per se van het roze of blauw, maar het is toch leuker als je iets gerichter kunt shoppen. Ik heb helemaal geen neutrale stijl, het tegenovergestelde zelfs. Dus ja, dan is het weten van het geslacht toch wel fijn.

Lees ook: Baby uitzetlijst: de complete checklist

Namenlijstje

Er is zeker een namenlijstje. Ik vind een aantal namen heel leuk. Laatst heb ik nog een nieuwe bedacht en die appte ik naar mijn partner. Als ik dan de eerste paar minuten niks hoor, app ik: ‘Hallo?’ Waarop hij zegt: ‘Ja, nee, ik ben niet direct enthousiast’. Ik ben zelf nogal een enthousiast persoon, dus dat namenlijstje wordt nog een hele uitdaging.

Ik heb echt al vijftien jaar een lievelingsnaam voor een jongen. Ik heb altijd gedacht: als ik een zoon krijg, gaat hij zo heten. Maar die naam vindt mijn partner dus niks. Daar baal ik van, al krijg ik hem misschien nog wel zover.

Beleefdheid erg belangrijk

Ik zie weleens bij kennissen hoe zij bepaalde dingen aanpakken met kinderen, waarbij ik denk: dat zouden wij anders doen. Dat is makkelijk praten, want je hebt ze nog niet. Ik werk als stewardess en wat ik aan boord af en toe zie aan gedrag ... Dan denk ik: dat had ik ook anders gedaan.

Ik vind beleefdheid heel belangrijk. Soms heb je passagiers met kleine kinderen die zo beleefd zijn; dat zeg ik ook altijd tegen die ouders. Het is zo leuk als zo’n kleine hummel van 3 gewoon netjes ‘dankjewel’ zegt. Ik heb het idee dat we daar goed over op één lijn zitten.

Lees ook: Aanstaand ouderschap, wat is belangrijk om nu al met je partner te bespreken?

De bevalling is een groot avontuur

Ik zie de bevalling als één groot avontuur. Je weet dat het veel zeer gaat doen, maar dan probeer ik in de maanden daarvoor genoeg te leren om te kijken hoe je daarmee om kunt gaan.

We hopen op één kind, dus in principe ga ik het allemaal één keer doen. Ik vind het leuk om van de zwangerschap te genieten en voor zover dat kan, zou ik dat ook bij de bevalling willen proberen.

Uitkijken naar de zomer

Ik kijk het meest uit naar de zomer. Dat je buik elke keer groeit en dat we samen al die leuke veranderingen mogen meemaken. Ik kijk ernaar uit dat we weer verder komen en dat het niet stopt zoals al die keren hiervoor.

Dat het nu gewoon gaat zoals het bij een ander ook gaat. En uiteindelijk natuurlijk als gezin, met twee katten en dan met z’n vijven.’