Een buik vol met Nicola Ebbink: ‘Stom om te zeggen, maar ik vind het moeilijk dat mijn lichaam verandert’

‘Al sinds ik me kan herinneren heb ik een kinderwens. Het was dan ook een onderwerp dat heel snel ter sprake kwam toen ik een relatie kreeg met Colin. Sterker nog: tijdens onze tweede date liet ik hem een lijstje zien met babynamen die ik mooi vind. Daar schrok hij gelukkig niet van, al waren er wel de nodige glazen wijn aan voorafgegaan, haha!

We waren een jaar samen toen ik stopte met anticonceptie. Ik was toen 31 jaar, hij 34. ‘We gaan het gewoon proberen en we zien wel of het lukt’, zeiden we tegen elkaar. Colin en ik wilden er niet te veel druk achter zetten en het gewoon op zijn beloop laten.

Maar toen ik steeds toch ongesteld werd, raakte ik teleurgesteld en besloot ik na vier rondes ovulatietesten te gebruiken. Na de tweede cyclus met ovulatietesten gingen we op vakantie naar Zuid-Afrika.

Veel plassen en zere borsten

In het vliegtuig ernaartoe moest ik veel plassen. Tijdens de vlucht van elf uur heb ik wel elf keer op de wc gezeten, alsof ik een blaasontsteking had.

Op de eerste dag van onze vakantie hadden we een high tea gepland. En ook toen moest ik vaak plassen. ‘Op welke dag van je cyclus zit je eigenlijk?’, vroeg Colin mij opeens.

Het kwartje viel. Ik dacht terug aan die ochtend toen ik ging sporten en rennen bijna niet lukte omdat mijn borsten zo pijnlijk waren.

Lees ook: Pijnlijke borsten en moodswings? Dit doen zwangerschapshormonen écht met je lichaam

Vage lijn

We hebben een vroege zwangerschapstest gedaan, want ik was nog niet overtijd. Drie dagen later zou ik namelijk ongesteld moeten worden.

Er verscheen een heel vage lijn op de test. Zo vaag, dat ik meteen riep dat de test negatief was. Colin dacht daar anders over: een lijn is een lijn, hoe vaag ook, vond hij. Een paar dagen later deed ik opnieuw een test, dit keer met een scherm waarop duidelijk stond ‘zwanger’.

Kloppend hartje

Onze vakantie werd daardoor extra bijzonder. Ik had net ontdekt dat ik zwanger was en dat wilde ik zo graag. Maar ik dacht ook: don’t get your hopes up, want ik wist dat het nog kon misgaan.

Toch hebben we het nieuws snel gedeeld met mijn ouders. Omdat zij voor vijf weken op vakantie naar Australië zouden gaan, heb ik hen gefacetimed om te vertellen dat ik zwanger ben. Na de echo waarbij we voor het eerst een kloppend hartje zagen, vertelden we het ook aan mijn zusje en beste vrienden.

Een dochter

Na de goede uitslag van de NIPT en de 13 wekenecho was ik zó blij. Vanaf toen mocht iedereen weten dat we een kind verwachten. De meeste mensen dachten dat we een jongen zouden krijgen, waardoor ik dacht: ja, dat zal dan wel zo zijn.

Maar toen ik met de echofoto’s zelf aan de slag ging met de nubtheorie, kreeg ik toch sterk het gevoel dat het een meisje was. En ik had gelijk!

Colin en ik hebben al een naam voor haar in ons hoofd, maar er is nog een andere naam die we leuk vinden. Waarschijnlijk beslissen we pas welke het wordt als de baby geboren is.

Energie

Het eerste trimester vond ik pittig. Ik was heel moe, veel misselijk en ook een beetje depri. Dat ik me zo vreselijk zou voelen, had ik nooit verwacht.

Maar nu ben ik 19 weken zwanger en ik voel me goed. De vermoeidheid is weg waardoor ik weer lekker actief ben. Wel ga ik vroeg naar bed, rond 22.00 uur, een patroon dat in het vorige trimester is ontstaan.

Lees ook: Zwangerschap en slapeloosheid: alles over houdingen, dutjes en nachtrust

Verandering

Ergens vind ik het stom om te zeggen, maar ik vind het moeilijk dat mijn lichaam verandert. Als ik foto’s van mezelf zie van voor de zwangerschap, dan denk ik: waarom maakte ik me toen zo druk om veel sporten en minder eten? Ik was echt een babe.

In het eerste trimester ben ik gaan overeten en daardoor veel aangekomen. Ik heb geprobeerd elke week een foto van mijn buik te maken, maar daar werd ik niet blij van. Nu zit ik gelukkig beter in mijn vel.

Hoewel ik het moeilijk vind dat mijn lichaam verandert, wil ik ook niet te veel blijven hangen in het negatieve, want ik ben natuurlijk ook blij dat ik zwanger ben.

Lees ook: Zo ga je om met stemmingswisselingen tijdens je zwangerschap

Druk

Dat voelt soms nog heel onwerkelijk. Het besef dat ik een baby in mijn buik heb, is er niet altijd. Waarschijnlijk komt het doordat ik onze dochter vanwege een voorliggende placenta nog niet voel schoppen.

Ook het feit dat Colin en ik op dit moment heel druk zijn met van alles, helpt niet mee. We hebben de komende tijd veel bruiloften op de planning staan en we zijn op zoek naar een nieuwe woning.

Nesteldrang

Ik heb veel nesteldrang en wil het liefst nú een huis kopen zodat ik een babykamer kan inrichten. ‘Doe nou maar rustig, krijg eerst je kind’, zeiden mijn ouders laatst tegen me. Maar ik wil geen tijdelijke babykamer, ik wil nu investeren in iets moois.

Met de bevalling ben ik nog niet zo veel bezig. Het duurt ook nog even voor het zover is, dus misschien komt dat later wel. Wat ik nu al wel weet, is dat ik graag in het ziekenhuis wil bevallen. Dat vind ik nu een fijn idee.

Cocoonen

Bevallen schijnt zo’n bizarre belevenis te zijn, dat ik geen idee heb wat ik kan verwachten. Ik ben vooral benieuwd hoe onze dochter eruit gaat zien.

In de herfst ben ik uitgerekend en ik kijk ernaar uit om lekker met onze baby binnen te cocoonen en te genieten van qualitytime met z’n drieën. Hopelijk in ons nieuwe huis!’

Lees ook: De 4 fases van een bevalling: van de eerste wee tot beschuit met muisjes