Alexandra (50): ‘Had ik maar geweten dat een vacuümbevalling gevolgen kan hebben voor je kind’

‘Na een bevalling van 21 uur móést onze zoon (inmiddels 10 jaar oud) eruit, omdat zijn hartslag daalde en ik totaal uitgeput was. Uiteindelijk werd hij bij de derde vacuümpomppoging geboren.

Lees ook: Bevalling met vacuümpomp: dit is belangrijk om te weten

Heftige ingreep

Ik weet nog dat ik na zijn geboorte tegen de artsen zei: moeten jullie hem niet nog extra goed nakijken? Hij had drie keer zo’n pomp op zijn hoofdje gehad, dat leek me enorm heftig. Nee hoor, zeiden ze. Dat hij zo rustig was, vonden ze juist een goed teken.

Al snel liep mijn baby tegen problemen aan. Hij kon niet boeren en poepen en had vaak pijn. Zijn lichaam leek altijd gespannen, waardoor hij ook slecht in slaap kwam. Ik bezocht een osteopaat en had na vier behandelingen eindelijk een rustig kind in mijn armen. He, he, dacht ik opgelucht. Problem solved.

Osteopathie is een alternatieve geneeswijze, er is geen wetenschappelijk bewijs dat het werkt. Meer lezen? Waarom en wanneer doe je osteopathie bij baby’s?

Tot hij naar de basisschool ging

In groep 3 bleek dat hij moeite had om mee te komen. Hij was dromerig en kon slecht stilzitten. Toen de juf dat voor het eerst aankaartte, dacht ik in eerste instantie: duw mijn kind niet in een hokje, wat maakt het uit dat hij meer tijd nodig heeft?

Tot hij in het einde van het schooljaar stiller en stiller werd, het was alsof hij een beetje wegkroop. Op mijn verzoek bleef hij zitten, achteraf gezien is dat heel goed geweest.

Moeite met meekomen

Maar ook in groep 4 vonden zijn juf(fen) zijn korte concentratieboog en het feit dat hij niet goed kon focussen, problematisch. Als hij een zin moest voorlezen, kreeg hij al een error. Ook met schrijven had hij grote moeite, en dat frustreerde hem.

Zijn juf belde me op om te vertellen dat ze aan meervoudige problematiek dacht. Ze adviseerde me om naar een ergotherapeut te gaan en dat heb ik - goddank - gedaan, want daar is het balletje gaan rollen.

Meer lezen over: Concentratieproblemen bij je kind

Mijn zoon had geen middenlijn

Na het beantwoorden van vragen over zijn geboorte en babytijd, volgden een paar testjes. Conclusie: mijn zoon had geen middenlijn. Als hij dingen moet doen waarbij hij zijn linker- en rechterhersenhelft moet aanspreken, zoals lezen of schrijven, dan ontstaat er een conflict. Ook stond zijn hersenvlies te strak, net als zijn oogkasvlies en stond het vlinderbot in zijn schedel scheef.

Zijn problemen waren allemaal te herleiden naar de manier waarop hij ter wereld was gekomen, namelijk via een vacuümpompbevalling. Dat hij niet kon boeren en poepen, waren eerste signalen. Net als dat hij geen rolfase had gekend.

Waarom had niemand mij dit verteld?

Ik was dolblij dat er een oorzaak was gevonden en viel tegelijkertijd van mijn stoel. Waarom had niemand me daar ooit iets over verteld? Geen arts, geen verloskundige, niemand op het consultatiebureau?

We kregen oefeningen mee naar huis om een middenlijn te creëren en bezochten op advies van de ergotherapeut ook een osteopaat.

Lees ook: Cognitieve ontwikkeling van je peuter: hoe verloopt die?

Ander kind

In anderhalf jaar tijd is hij een heel ander kind geworden. De frustraties zijn nagenoeg weg en hij zit lekker in zijn vel. Hij kletst de oren van mijn hoofd en maakt een enorme inhaalslag in zijn ontwikkelingen, zowel op cognitief, motorisch als sociaal vlak. Al heeft hij ook nog een hoop in te halen.

Had ik maar eerder geweten dat een vacuümpompbevalling gevolgen kan hebben voor een kind. Dan hadden we veel eerder hulp gezocht en was die lastige start op de basisschool hem waarschijnlijk bespaard gebleven.

Aan de andere kant ben ik heel dankbaar dat we het nu weten. Als mijn zoon al in de puberteit had gezeten, dan was veel moeilijker geweest om nog iets aan die uitlijning te doen.’