‘Onze jongste dochter (inmiddels 2 jaar) werd na 37 weken zwangerschap gehaald, omdat mijn vrouw zwangerschapsvergiftiging opliep. Ze woog bij de geboorte maar 2300 gram en daar schrokken we behoorlijk van.
Plat achterhoofd
De eerste maanden sliep ze het grootste deel van de dag om aan te sterken. Omdat ze op haar rug lag, kreeg ze al snel een plat achterhoofd. Natuurlijk draaiden we haar zo veel mogelijk terwijl ze sliep, maar er was eigenlijk niet tegenop te werken.
Het Consultatiebureau verwees ons door naar de babyfysiotherapeut, die keek hoe we iets konden doen aan de scheefgroei van haar schedel. Dat dat belangrijk was, werd niet onder banken of stoelen geschoven: als de scheefgroei van het hoofd niet zou verbeteren, dan zouden mogelijk complexe operaties volgen.
De schrik zat er goed in, al moet ik zeggen dat we ook al voor haar geboorte bezorgd waren, omdat de zwangerschap verre van vlekkeloos verliep.
Lees ook: Een afgeplat hoofd bij je baby: hoe voorkom je het?
Dure oplossing
De babyfysio onderzocht onze dochter thuis. Eerst vertelde ze over de dingen die we zelf konden doen, zoals haar regelmatig van houding laten wisselen als ze sliep. Daarna bracht ze een speciaal kussen ter sprake. Voorzichtig, alsof ze iets introduceerde wat eigenlijk niet kon.
Het is heel erg duur (400 euro, red.), maar ook heel effectief, zei ze. Meteen wisten mijn vrouw en ik: als dat kussen werkt, dan kopen we het, punt. Op dat moment besefte ik niet dat we enorm bevoorrecht zijn om die keuze zonder twijfel of overleg te maken.
Realisatiemoment
We bestelden het kussen en lieten het op ons vakantieadres in Frankrijk bezorgen. Daar werd, tijdens de vele gesprekken die we voerden, heel zichtbaar voor ons dat het dus niet voor iedereen vanzelfsprekend is om zo’n duur hulpmiddel aan te schaffen. Terwijl: iedere ouder wil het beste voor zijn kind.
Sinds het ouderschap sta ik sowieso meer stil bij mijn privileges, zowel als het gaat om spullen, als de fijne wijk waar we wonen, de emotionele veiligheid die we onze dochters kunnen bieden en het helpen bij de eerste schoolopdrachten van de oudste (4,5 jaar). Het heeft mijn blik op de wereld veranderd.
Lees ook: Wrap up 2025: de beste levenslessen van andere ouders
Uitgeleend
Dat niet iedere ouder zijn kind kan geven wat het nodig heeft, dat was voordat ik kinderen kreeg, niet top of mind. Ik dacht: je moet dingen regelen voor je kind, punt. Nu realiseer ik me dat dat niet altijd kan, en dat dat ongelofelijk moeilijk moet zijn.
De aanschaf van het dure kussen, dat er trouwens heel snel voor zorgde dat de vorm van het schedel van onze dochter veranderde, deed daar een schepje bovenop. Toen we het niet meer nodig hadden, gaven we het aan de fysio, zodat zij het kon uitlenen aan ouders die het niet konden aanschaffen.
Ik denk beter na
Inmiddels denk ik beter na over wat ik met spullen doe die ik niet meer nodig heb. Waarom op Marktplaats zetten als je er ook iemand mee kunt helpen die het hard nodig heeft?
Niet alleen voor goedkope spullen, maar juist ook voor de duurdere spullen die voor sommigen niet bereikbaar, maar wel belangrijk, zijn. Ik ben vrijgeviger geworden en hoop dat ik mensen in mijn omgeving daarmee inspireer.
Lees ook: Tweedehands kinderkleding, speelgoed en babyuitzet: hier moet je zijn
In de politiek
Daarnaast heb ik mijn vinger opgestoken om me voor publieke zaken in te zetten. Vanuit mijn politieke rol bemoei ik me met beleid en kan ik een verschil maken voor alle ouders.
Onze jongste doet het ondanks haar pittige start trouwens ontzettend goed, ze is een blij kind, we hebben gelukkig geen reden meer om ons zorgen te maken.’
We publiceren iedere zondagavond een nieuwe aflevering in deze rubriek, eerdere interviews lees je in ons dossier Had ik maar. Heb je ook een levensles over het ouderschap die je wilt delen met andere ouders? Mail oproep@oudersvannu.nl
