Kelly en haar man zijn veertien jaar samen. Ze hebben drie kinderen: twee meiden van 3 en 2 jaar en jongen van twee maanden.
‘Toen we net samen waren, hadden we dagelijks of zelfs meerdere keren per dag seks. Op een gegeven moment werd dat één, twee keer per week. Ik heb in onze relatie altijd het hoogste libido gehad van ons twee, ik nam vaak het voortouw.
Eén keer per jaar
Ik ben een tijd lichamelijk ziek geweest, daardoor stond ons seksleven op een laag pitje. Het bestond helemaal niet, we deden het één keer per jaar. Ik voelde me schuldig naar hem toe, maar we hebben er altijd over gepraat. Hij heeft altijd gezegd: ‘Ik ben er voor jou. Als ik het niet zou trekken, zou ik allang de deur uit zijn geweest’.
Lees ook: Seksdagboek van Loes: ‘Alles is een fase, ook deze seksarmoede’
Klaar voor kinderen
Toen ik aan de beterende hand was, voelden we ons klaar voor kinderen. In het begin was dat spannend, op een goede manier. Het bracht extra opwinding in de slaapkamer mee: ‘Nu moeten we het gaan doen’. Dat was in het begin heel leuk, maar als het maand na maand niet lukt om zwanger te worden, gaat de lol eraf.
We maakten een hard onderscheid: nú hebben we seks omdat het ‘moet’, en nu omdat we van elkaar houden en het willen. Het is een andere vorm van seks en samenzijn, en dat hielp om het leuk te houden.
Niet sexy
Na drie jaar proberen, gingen we een fertiliteitstraject in. Uit de onderzoeken kwam geen oorzaak naar voren, we hadden gewoon steeds pech. Zoiets drukt flink op je relatie. Onze lichamen lieten ons elke keer in de steek, en daardoor had ik minder vertrouwen in mijn lichaam en voelde ik me minder begeerlijk en begeerd. Dat speelt allemaal mee in hoe je met elkaar tussen de lakens ligt. In die tijd hadden we één keer per jaar seks, denk ik.
Mentaal hadden we juist veel aan elkaar. Ik voelde in die periode dat ik echt op mijn man kon bouwen. Fysiek zat ik niet lekker in mijn vel, en dan doet het veel als iemand stevig naast je blijft staan. Het is niet sexy om hormonen te prikken en daar last van te hebben. En het is niet sexy, zo’n inseminatie elke maand. Ons traject duurde een jaar: eerst een aantal rondes inseminaties, toen heb ik halverwege nog een miskraam gehad, daarna ivf.
Lees ook: Ilse (45): ‘Had ik maar geweten dat het zo moeilijk zou zijn om zwanger te worden en te blijven’
Ivf
Met ivf was het wel meteen raak: daaruit is onze eerste dochter geboren. Toen zij een halfjaar oud was, dachten we: we laten het los, we gooien de condooms in de prullenbak. Twee weken later hing ik kotsmisselijk boven de wc. Bij de derde duurde het acht maanden nadat we het weer gingen proberen.
Kom niet aan m’n lijf
Tijdens mijn zwangerschappen had ik tienduizend klachten: ik had alles waar je last van kunt hebben. In het begin hebben we misschien nog weleens één of twee keer seks gehad, maar het totaal tijdens de drie zwangerschappen samen is op één hand te tellen.
Tijdens mijn laatste zwangerschap wilde ik wel heel graag, maar gaf mijn lichaam een soort paniekreactie elke keer als mijn man me aanraakte. Ik voelde me verschrikkelijk, ik had zo’n kom-niet-aan-mijn-lijfgevoel. Omdat mijn lichaam mij zoveel ellende gaf, kon ik er helemaal niet van genieten.
Eerste keer seks na de bevalling
Ik had een prettige eerste bevalling, met één kleine hechting. Ik merkte dat ik de eerste keer seks daarna best spannend vond. Alles voelde anders dan daarvoor, alsof alles op een andere plek zat. Na zes weken ben ik zelf begonnen met voelen en kijken, hoe zit het allemaal? Rond een week of twaalf, dertien na de bevalling hebben we het heel voorzichtig voor de eerste keer weer geprobeerd. Dat was heel spannend, alsof het de eerste keer ooit was.
Ik weet niet wat het was, maar vanaf dat moment konden we niet van elkaar afblijven. Het klopte weer, mijn lichaam was weer van mij. Na het lange proberen, de tegenslagen, de hormonen, het traject ging er mentaal een grote knop om. We deden het weer twee à drie keer per week, dat was voor ons heel veel. Alsof we het moesten inhalen.
De mooiste ter wereld
Ik merk ook elke keer dat mijn man juist in de post-partumperiode toenadering zoekt en zin heeft. Hij wordt hormonaal geraakt: ‘Wat een topvrouw’. Als post-partumvrouw doet dat heel veel voor je zelfvertrouwen. Je bent negen maanden zwanger geweest en bent nog aan het bijkomen, en ondertussen kijkt je man naar je alsof je het mooiste bent dat hij ooit heeft gezien. Met m’n zwangere buikje, terwijl hij me een paar weken geleden een kind uit heeft zien poepen.
Lees ook: 6x relatietips voor ouders met jonge kinderen: ‘It takes you to tango’
Toenadering
Je hoort altijd dat na de bevalling de sleur in je relatie komt, maar bij ons is het precies het tegenovergestelde. Als de kinderen lekker aan het spelen zijn, staan wij even in een hoekje te smoezen met z’n tweeën, of legt hij zijn hand op mijn bil. Daarvoor hadden we dat niet echt.
Het is soms wel even puzzelen met de locatie: ik wil in de buurt van de baby blijven, maar niet naast mijn baby liggen. En ik wil mijn peuters kunnen horen, dus er is altijd een babyfoon in de buurt. Vaak is het dan maar op de bank beneden, terwijl de baby in de box of in de wagen ligt te slapen.’
*De naam van de geïnterviewde is gefingeerd, haar echte naam is bekend bij de redactie.
