‘Mijn vriend en ik waren een paar jaar samen toen we allebei heel sterk voelden dat we een kind wilden. Ik was ervan overtuigd dat ik binnen een paar maanden wel zwanger zou zijn. Dat was dat ik tot die tijd altijd had gehoord en gezien in mijn omgeving.
Lees ook: Hoelang duurt zwanger worden?
Er gebeurde niets
Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. Ik schoot niet in de stress, blijkbaar had het bij ons iets meer tijd nodig. Wel paste ik mijn leefstijl aan en begon ik mijn cyclus te volgen.
Toen ik na een jaar nog niet zwanger was, kreeg ik een voorgevoel dat er misschien iets mis was. We bezochten de huisarts, die mij weer doorverwees naar de gynaecoloog. Ook daar was het gissen, omdat ik wel een regelmatige cyclus had.
Omdat een van mijn eileiders verstopt leek tijdens het onderzoek, werd deze doorgespoeld. Dat was een nare ervaring. Als ik wilde, konden ze ook nog een kijkoperatie doen, maar ik voelde heel sterk dat dit niet de weg was die ik wilde bewandelen.
Lees ook: Tips om de kans op een zwangerschap te vergroten
Geen hartslag
Dus er ging een streep door de route ‘zwanger via ziekenhuis’ en we namen een pauze die uiteindelijk een klein jaar duurde. Uiteindelijk stapten we naar een fertiliteitskliniek en gingen we ons eerste ivf-traject in.
Na de eerste terugplaatsing was ik zwanger. We waren dolgelukkig en voelde me op en top zwanger. Alles ging goed, tot de verloskundige bij een standaardcontrole ineens geen hartslag meer hoorde.
Ook al kan het altijd misgaan, ik was er geen seconde mee bezig geweest dat zoiets kon gebeuren. Ik had zoveel vertrouwen gevoeld, hoe kón dit? Dat antwoord hebben we nooit gekregen.
Pauze
En toen moest mijn lichaam het embryo nog loslaten. We kozen ervoor dat te doen door middel van medicatie. Ook dat was ontzettend heftig. Ik verloor zoveel bloed, dat ik weken niet heb kunnen werken, omdat ik snel duizelig was door het bloedverlies.
Ook mentaal was het zwaar: ik had een droom die ineens kapot werd geprikt, en dan moet je gewoon weer verder. Weer namen mijn vriend en ik een pauze om dit verlies te verwerken.
Lees ook: Miskraam verwerken: dit kan helpen
Zwanger blijven
Uiteindelijk duurde het, van het moment dat we ervoor gingen, tien jaar voordat onze dochter (inmiddels 2,5 jaar oud) geboren werd. Die jaren stonden in het teken van medische trajecten, ivf, verschillende fertiliteitsklinieken, elf niet gelukte terugplaatsingen en drie miskramen.
Tot mijn arts voor een geslaagde terugplaatsing voorstelde om bloedverdunners te nemen. Voor het eerst in al die jaren bleef ik zwanger. Ik dacht in termijnen, leefde toe naar het moment waarop ons kind levensvatbaar zou zijn als ze geboren zou worden. Uiteindelijk bracht ik na 37 weken zwangerschap een gezonde dochter op de wereld.
Grenzen verleggen
Als ik had geweten dat dit onze weg zou worden, dan weet ik niet wat ik had gekozen. Terugkijkend was het traject lang, maar we kregen wel onze prachtige dochter Donna. Ik weet nog goed dat ik voorheen altijd zei dat ik nooit voor ivf zou kiezen. Maar ja, als je eenmaal in de situatie zit dat je zwanger wilt raken en het niet lukt, dan verleg je je grenzen.
Wel denk ik achteraf: had ik maar geweten dat ik zo moeilijk zwanger raak en blijf, dan had ik al die hormonale anticonceptiemiddelen die ik gebruikte - en waar ik last van had - nooit gebruikt.
Lees ook: Alles over de ivf-behandeling (in-vitrofertilisatie)
Steun elkaar
Ook had het me geholpen als ik meer verschillende scenario’s rond zwangerschappen kende. Dat iemand had gezegd: jongens, het kan ook zijn dat het niet lukt en dat je verlies in de zwangerschap kunt meemaken. Nadat ik over mijn miskramen vertelde, hoorde ik van vriendinnen en collega’s dat ook zij ze hadden meegemaakt. Waarom wist ik dat niet? Waarom steunen we elkaar niet op dat soort momenten?
Inmiddels weet ik ook dat ik eerder professionele hulp had moeten zoeken, want ik deed het veel te veel alleen. Daar heb ik mezelf, maar ook mijn man mee tekortgedaan. Er is (psychische) hulp tijdens trajecten en na miskramen van fijne professionals die daarvoor gestudeerd hebben.’
Inmiddels geeft Ilse zelf miskraambegeleiding. Je kunt haar vinden en volgen via @miskraamcoachilse
