Spitsuur: ‘Vroeger hadden we romantische date nights, nu is het een maandelijkse to-do’

‘Veel dingen had ik niet verwacht. Het is echt een grote jongleerschool, zeker als ondernemer. Mijn verlof, oftewel mijn babysabbatical, vond ik heel leuk, zwanger zijn ook. Maar daarna kwam er zoveel onzekerheid. In die periode voelde ik me niet alleen, maar je staat wel altijd ‘aan’ en hebt het gevoel dat je het goed moet doen. Perfect ouderschap bestaat niet. Met die gevoelens van onzekerheid struggle ik af en toe nog.

Moederschap en werk

Op social media lijkt het alsof ik alles nog deed zoals vroeger, maar dat is bedrog. Ik werk nu anders en kies bewuster wat bij deze fase past. Ik werk minder en focus meer op mijn gezin. Ook kies ik andere opdrachtgevers en kijk ik kritischer naar wat past bij mijn waarden. Ik werk niet meer zeven dagen door, zoals ik voorheen deed. Door de komst van Dalí heb ik echt ‘nee’ moeten leren zeggen. De onzekerheid van mijn werk geeft me ook de ruimte om het anders te doen. Tijdens mijn babysabbatical van vier maanden nam ik bewust een stap terug. Financieel was dat spannend, omdat ik leefde van mijn buffer. Dat loslaten en de vraag of er nieuwe klussen komen, is soms best spannend.

Lees ook: Ouderschapsverlof? Kapper Nigel: ‘Als ik niet werk, komt er niks binnen’

Chaotische ochtenden

De ochtenden zijn bij ons thuis enorm chaotisch. Het liefst zou ik elke dag sporten of beginnen met meditatie, maar dat is niet realistisch. Vaak ben ik in de ochtend alleen met mijn dochter. Ook zou ik in de ideale wereld elke dag samen willen ontbijten als gezin, maar dat lukt niet altijd. In de weekenden maken we daar wel bewust tijd voor. Het fietsen naar de opvang is een fijn moment van de dag. Daarna eet ik iets en ga ik, als het lukt, sporten. Dat heb ik nodig om mijn hoofd leeg te maken.

Lees ook: Zo zorg je nú voor een hechte band tussen je kinderen voor later

Verdeling thuis

We hebben een tool ingevuld en daar kwam uit dat we het ouderschap ongeveer 50/50 verdelen. Daar ben ik ook bewust mee bezig. Mijn vriend doet de was, afwas en online boodschappen. Ik regel vooral alles rondom de opvang. Toch zijn er momenten dat het oneerlijk voelt. Als ik een paar dagen thuis ben en hij vijf dagen werkt, voelt het soms alsof ik alles alleen doe. Zeker als alles tegelijk komt: werkstress, een lastige dag met mijn dochter en de avondroutine alleen draaien. Dat vind ik zwaar.

Laatst had ik drie poepluiers achter elkaar en stond ik letterlijk onder de douche met poep op mijn armen. Dan denk ik: niemand heeft er wat aan dat ik nu schreeuwend boven de commode sta. Dan moet ik even huilen en ga ik, zodra mijn vriend thuis is, een rondje wandelen om weer tot mezelf te komen.

Relatie en samenzijn

Qualitytime met mijn vriend is belangrijk, omdat onze relatie door het ouderschap minder romantisch is geworden. Onze gesprekken gaan vooral over onze dochter en praktische zaken. Daarom proberen we één keer per maand een date night te plannen. Bij de laatste date zei mijn vriend: ‘Vroeger was dit een date, nu is het een maandelijkse to-do.’ Daar moesten we allebei om lachen, maar het klopt wel.

De Mamathon

Tijdens mijn verlof wandelde ik veel en zag ik overal moeders alleen lopen. Toen dacht ik: dat kan toch ook samen? Mijn schoonzus had tegelijk verlof, maar er waren ook veel momenten dat ik alleen was. Dat kan best saai zijn.

In de auto naar huis ontstond het idee voor de Mamathon: ik zag in gedachten een groep moeders met kinderwagens achter elkaar lopen. Ik plaatste een Instagramstory met de vraag: ‘Wie wil meedoen?’ Inmiddels zitten er 150 moeders in de community en willen we uitbreiden naar meerdere steden.

Lees ook: Kirsten (32): ‘Had ik maar geweten dat wandelen in plaats van hardlopen net zo fijn is na een bevalling’

Taboes en openheid

Ik heb een sterke behoefte om mensen te verbinden en tijdens de wandelingen is er ruimte om taboes te doorbreken. Moeders praten over de verdeling thuis, geldzorgen, veranderende relaties, maar ook over miskramen en postnatale depressies.

Die behoefte aan verbinding had ik niet verwacht. Tijdens de Mamathon delen mensen veel met elkaar. De één mist contact met andere moeders, de ander voelt zich onzeker in het moederschap. Soms ontstaan er zelfs vriendschappen. Tegenwoordig kunnen we alles online opzoeken, maar veel moeders willen vooral het gevoel hebben dat ze er niet alleen voor staan. Ik geef ze mee dat het niet perfect hoeft. Ik ben niet van het perfecte plaatje.

Lees ook: ‘Ik geniet ervan om mezelf weer op één te zetten’

De toekomst

Uiteindelijk wil ik meer balans tussen creatief werk en dit soort projecten. Het zou mooi zijn als de Mamathon een groter deel van mijn werkweek wordt. Meer ruimte voor verbinding, wandelen en offline contact. Daar zit voor mij nu de waarde.’