Spitsuur: ‘Ik geniet ervan om mezelf af en toe weer op één te zetten’

‘Mijn hart gaat sneller kloppen van mijn gezin. Ik ben gek op mijn dochters Ninthe en Juul en vind het belangrijk om tijd met ze door te brengen en avonturen te beleven met zijn vieren.

Maar hardlopen is ook altijd een grote liefde van mij geweest. Al sinds ik jong ben loop ik hard, en juist nu, met een druk gezinsleven en een baan, merk ik hoe belangrijk die momenten voor mezelf zijn.

Lees ook: Kirsten (32): ‘Had ik maar geweten dat wandelen in plaats van hardlopen net zo fijn is na een bevalling’

Hoofd uit

Voor mij is het meer dan sporten. Ik loop dan ook nooit met muziek in mijn oren. Tijdens het hardlopen laat ik alles van de dag zakken. Ik denk na, fantaseer over de toekomst en zet dingen op een rij. Als ik lang genoeg loop, wordt het zelfs stil in mijn hoofd. Dat vind ik heerlijk.

Niet lang geleden ontstond het idee om een marathon te gaan lopen. Met een eindtijd van drie uur. Ambitieus misschien, maar ik denk dat het haalbaar is. Ik heb het met mijn partner Danny besproken en hij was meteen enthousiast. Hij denkt altijd in mogelijkheden. Samen hebben we gekeken hoe we het konden organiseren, want zo’n doel bereik je niet alleen. En het vraagt om een strakke planning.

Lees ook: Bewegingsdeskundige Esther van Diepen over hardlopen tijdens en na de zwangerschap

Een volle maandag

Elke maandag gaat de wekker om 05.15 uur. Danny vertrekt vroeg naar zijn werk, dus ik regel het ontbijt, doe een was, maak de kinderen klaar voor school en ga daarna aan het werk. Die vroege wekker ben ik wel gewend, Danny begint de dag al jaren vroeg.

Toen Danny en ik het marathonplan bespraken, hebben we afgesproken dat we in deze periode hoe dan ook elke avond met het gezin samen eten. Zo hebben we elke dag even een moment samen met het gezin. Danny brengt de meiden naar bed en ik ga de deur uit: tijd voor mijn crossfitles. Maar daar ga ik hardlopend heen, met een omweg, zodat ik aan mijn 13 kilometer per dag kom. Om 21.30 uur duik ik in bed.

Ik heb het geluk dat ik mijn werk flexibel kan indelen. Soms train ik overdag en werk ik ’s avonds nog een uur. Daardoor hoef ik minder van mijn tijd met het gezin af te halen. Tegelijkertijd betekent het dat ik continu aan het schuiven ben met uren en verantwoordelijkheden. Dat levert soms best wat stress op, met kinderen weet je nooit precies hoe een week loopt.

’s Ochtends vroeg

Zo heb ik vorige week nog een lange training gedaan om 05.00 uur in de ochtend. Simpelweg omdat het anders niet in het weekend paste. Grappig genoeg lukt het hardlopen wel. Ik kan altijd wel wat tijd maken. De uitdaging zit in alles eromheen.

Het huishouden gaat door, het werk gaat door en je relatie moet ook aandacht krijgen. Danny en ik moeten er echt bewust voor zorgen dat we elkaar blijven zien. Soms kijken we ’s avonds samen een serie of drinken we nog even iets voordat we naar bed gaan. Die momenten zijn belangrijk.

Mee in de kinderwagen

Woensdag is mijn vrije dag en dan neem ik de jongste vaak mee in de kinderwagen tijdens mijn training. Ik vraag haar altijd of ze mee wil en tot nu toe is ze altijd erg enthousiast geweest. Ze wil zelfs hardloopschoenen voor haar verjaardag! Onderweg stoppen we voor een drankje, kijken we naar paarden en maken we er iets gezelligs van.

Ik vind het belangrijk dat sporten niet iets is wat losstaat van ons gezinsleven. De kinderen groeien er juist een beetje in mee. En ook Ninthe houdt van sporten. Elke maandag gaat ze naar zwemles, en elke woensdag gaat ze naar hockey.

Lees ook: Voor het hele gezin: 11x sporten om samen met je kind te doen

Puzzelen

De donderdag is mijn rustdag, en ook mijn vrije dag. Ik breng de dag dan door met Juule en rommel in huis. Vrijdag is Danny thuis en ga ik op tijd naar kantoor. Ik heb een hoop werk op mijn bordje, ook vanwege de twee vrije dagen die ik heb. Ik heb de ruimte om vanmiddag een paar uur vrij te nemen om te trainen voor het hardlopen. Ik ben dankbaar dat dat zo kan, zodat ik niet nog meer van het gezinsleven hoef af te snoepen.

Ik op nummer één

Ook het weekend is een puzzel: de zaterdagochtend begint met een hockeywedstrijd van Ninthe, en Danny sport ook op zaterdagochtend. We gaan ’s middags met het gezin naar de markt in Rotterdam, maar ik plak mijn hardlooptraining eraan vast en loop terug naar huis.

Lees ook: Zo zorg je nú voor een hechte band tussen je kinderen voor later

Op zondag willen mijn dochters graag naar het zwembad op Texel. Geen probleem: het biedt zelfs mogelijkheden voor mijn training. Zodra we op Texel zijn aangekomen, ren ik vanaf de boot naar het zwembad waar ik later Danny en de meiden weer zie. Zo zijn we toch nog samen op pad.

Je eigen doelen najagen

Ik geniet ervan om mezelf af en toe weer op één te zetten. Dat klinkt misschien groter dan het is, want natuurlijk draait niet alles ineens om mij. Maar ik heb wel geleerd dat het belangrijk is om ruimte te maken voor iets waar je gelukkig van wordt. En ik vind het ook belangrijk om dat aan mijn dochters mee te geven. Soms vinden ze het heus jammer als ik ga trainen. Tegelijkertijd hoop ik dat ze zien dat het goed is om doelen na te jagen en tijd vrij te maken voor dingen die je belangrijk vindt.

Ik hoop dat ze later zien dat er veel mogelijk is als je ergens echt voor wilt gaan. Dat je mag investeren in jezelf, naast alles wat je voor anderen doet en de ballen die je in de lucht moet houden. Deze elf weken hebben mij in ieder geval geleerd dat er meer ruimte is dan ik dacht. Die ruimte ontstaat alleen niet vanzelf en heb ik ook mijn gezin voor nodig gehad.’