‘Vijftien jaar geleden raak ik in de ban van hardlopen: ik vind het fantastisch. Het brengt mijn hoofd tot rust en ik voel me ongelofelijk sterk. Ik wil mezelf blijven uitdagen en word fanatieker en fanatieker.
Ik vind het zo leuk dat ik erover ga bloggen en ik verdiep me in de techniek. Een maand voor ik zwanger raak van mijn oudste dochter loop ik mijn eerste marathon. Daar ontstaat mijn liefde voor de lange duurloop.
Lees ook: Bewegingsdeskundige Esther van Diepen over hardlopen tijdens en na de zwangerschap
Halve marathon
Ik ga ongelofelijk fit mijn eerste zwangerschap in en kan tot week 28 blijven hardlopen. Ik voel me fantastisch, en herstel ook na de bevalling opvallend snel. Op dag vier van de kraamweek loop ik buiten met mijn baby.
Als ze vijf maanden is, loop ik een halve marathon. Voor een ander misschien snel, maar hardlopen brengt me rust en zorgt ervoor dat ik me zowel mentaal als fysiek goed voel.
Amper de trap op
Acht maanden na de bevalling raak ik weer zwanger, maar deze keer gaat het helemaal anders. Mijn bekken protesteren al vrij snel en ik krijg de diagnose bekkeninstabiliteit. Bewegen is een uitdaging en hardlopen lukt al helemaal niet meer.
Doordat ik plots stil moet zitten, realiseer ik me pas echt wat het mentaal met me doet om niet te kunnen bewegen en sporten. Ik zit minder lekker in mijn vel, en mijn lijf werkt niet mee. Aan het eind van de zwangerschap kan ik amper nog de trap opkomen. Ik vind het verschrikkelijk.
Lees ook: Alles over bekkeninstabiliteit in de zwangerschap en wat je eraan kunt doen
Een protesterend lijf
Na mijn bevalling blijft de bekkeninstabiliteit aanhouden. Ik snak ernaar om te gaan hardlopen vanwege de mentale rust die het me brengt, maar mijn lichaam houdt me tegen. Ik krijg het advies om te gaan fietsen, en breng een aantal keer wat tijd door op mijn mountainbike in het bos.
Maar het kost te veel tijd: mijn fiets op de auto monteren, een stukje rijden, en dan nog gaan fietsen ... het past niet in onze planning thuis met een jong gezin. Tijdens die ritjes in het bos voel ik wel het effect van buiten zijn, en de natuur: ik kom lekkerder in mijn vel te zitten. Ik vraag me af of ik dat gevoel kan vasthouden door simpelweg te gaan wandelen en probeer dat.
Lees verder: Zo verloopt het herstel na de bevalling (en zo lang duurt het echt)
Die korte wandelingen in de natuur, die op den duur steeds iets langer worden, blijken hetzelfde effect te hebben als hardlopen had op mijn mentale en fysieke gezondheid. Ik voel me goed, fit en merk ook dat ik lichamelijk sterker word. Mijn herstel gaat plots twee keer zo snel en de bekkeninstabiliteit verdwijnt. Ongelofelijk!
Derde zwangerschap
Ik voel me weer fit en pak het langeafstandlopen weer op, en krijg nog een derde kind. Ik ga fit de zwangerschap in en zet mijn baby deze keer op de wereld met een keizersnede. Actief herstellen van deze operatie vind ik spannend, en eng zelfs. Zowel mijn man als mijn gynaecoloog motiveren me om toch langzaamaan te gaan bewegen. Ruim binnen mijn grenzen.
Ik vind het in die periode moeilijk om vertrouwen te vinden in mijn lijf en het voelt alsof ik nu voor de derde keer opnieuw moet beginnen. Maar ook deze keer zorgt het rustig wandelen in de buitenlucht voor mentaal en fysiek herstel. Na een paar maanden kan ik alweer rustig hardlopen.
Lees ook: Wanneer mag je weer gaan sporten na een keizersnede?
Rustig aan
Juist daarom denk ik nu vaak: had ik maar eerder geweten dat rustig bewegen zo’n groot en positief effect heeft op je mentale en fysieke gezondheid en herstel. Niet pas beginnen met bewegen wanneer ik weer kon sporten, zoals vroeger. Niet pas beginnen wanneer ik voldoende uitgerust was of weer tijd had.
Gewoon beginnen met meerdere keren per week wandelen, even naar buiten, even voelen dat mijn lichaam nog van mij is. Uiteindelijk zit het fijne gevoel dat ik miste van hardlopen helemaal niet in het presteren, maar in simpelweg rustig buiten bewegen. En deze kleine stapjes herhalen totdat ik vanzelf op het pad kom van grotere doelen.
Lees ook: Sporten na de bevalling, wanneer en hoe begin je weer?
Verademing
En dat is ook wat ik andere vrouwen wil meegeven op mijn Instagram-account: wachten tot je je weer fit voelt werkt vaak averechts: de drempel wordt hoger. Hoe langer het duurt, des te minder fijn we ons voelen. Ik kon ook niet gelijk terug naar de oude, superfitte versie van mezelf.
Ik moest leren vertrouwen dat rustig bewegen, fysiek en mentaal hetzelfde positieve effect opleverde als het prestatiegerichte sporten eerder deed. Dat was een grote knop die ik om moest zetten, maar voelt nu wel als een verademing.’
We publiceren iedere zondagavond een nieuwe aflevering in deze rubriek, eerdere interviews lees je in ons dossier Had ik maar. Heb je ook een levensles over het ouderschap die je wilt delen met andere ouders? Mail oproep@oudersvannu.nl
