verdrietig kind

Omgaan met een verdrietig kind

Ouders zien hun kinderen niet graag huilen. Maar even lekker uithuilen heeft ook een functie. Voor kleine kinderen is het zelfs communicatiemiddel nummer één. Hoe ga je om met verdriet van je kind?

Verdrietig zijn

Kinderen uiten verdriet meestal door te huilen. Maar wat betekent dat en hoe reageer je daarop?

Er is verschil tussen verdriet om iets naars of verdriet omdat je kind zijn zin niet krijgt. De uiting is in beide gevallen hetzelfde: een flinke huil- of driftbui. Geef je kind de ruimte zich te uiten. Voor hem is verdriet echt een beleving. Een peuter uit zijn emoties al op meer manieren dan een dreumes. Daarom huilt een dreumes meer, terwijl een peuter zijn toevlucht zoekt in bijvoorbeeld spel.

In geval van ‘ik krijg mijn zin niet’-verdriet, kun je het gevoel beamen. Maar sta er niet te lang bij stil. Zeg duidelijk waarom iets niet kan, blijf consequent. Als hij door blijft huilen, negeer dat dan. Leg nog eens kalm uit waarom hij zijn zin niet krijgt. Laat je niet meeslepen. Je leert hem dan niet op een goede manier met teleurstellingen om te gaan. Als hij op den duur merkt dat er geen reactie op zijn driftbuien komt, nemen ze af. Natuurlijk geef je hem een compliment als het de volgende keer wél goed gaat.

Als je kind verdriet heeft om iets naars, is het van belang hem te helpen het verdriet te benoemen. Praat erover, laat hem zien hoe hij ermee kan omgaan. Dat geeft zekerheid; het verdriet duurt dan meestal korter. Bij het troosten kun je het beste afgaan op wat hij zelf aangeeft. Meestal vindt je kind het heerlijk om te knuffelen of knus samen een boek te lezen.

Omgaan met een verdrietig kind

Kinderen kunnen ook intens verdrietig zijn om ‘gewone’ dingen. Vooral als er iets kwijt of verloren is, kunnen de emoties hoog oplopen. Achterhaal eerst de oorzaak. Maar wat de reden van het verdriet ook is: wuif het niet weg en maak er geen grapjes over. Afleiden of zeggen dat het wel meevalt is niet altijd verstandig. Help hem door te laten zien hoe hij met zijn verdriet kan omgaan. Als hij voelt dat hij niet serieus wordt genomen, maakt dat het verdriet vaak erger. Hij voelt zich belemmerd in het uiten ervan. Wanneer een kind vaak in deze situatie zit, kan het opgekropte verdriet omslaan in lichamelijk ongemak, zoals buikpijn.

Kinderen met verdriet kunnen toch vrolijk zijn. Een kind kan namelijk niet ononderbroken met verdriet bezig zijn. Hij voelt dingen hetzelfde als een volwassene, maar uit het door wisselende emoties. Soms lijkt hij totaal niet bezig met zijn verdriet en gaat hij gewoon door met alledaagse dingen. Vaak komt verdriet eruit bij het slapengaan. Dan is het tijd om je kind te laten merken dat je hem begrijpt en dat hij veilig is. Blijf lekker in zijn buurt, laat hem zelf aangeven wanneer hij behoefte heeft aan troost.

Huilen mag

Volgens sommige deskundigen is huilen een natuurlijk manier om stress kwijt te raken. Kinderen die huilen, laten spanning los en zijn bezig om hun lichaam van stress te laten herstellen. Kinderen die hebben leren huilen, staan daardoor steviger in het leven.

Een kind moet zich emotioneel veilig voelen om zijn emoties te kunnen uiten. Hoe zorg je voor zo’n omgeving?

Emotionele veiligheid

  • Lichamelijke nabijheid: veel vasthouden, knuffelen en op schoot nemen. Ook als hij niet huilt.
  • Bewuste aandacht: één-op-één werkt het best. Bewust een uurtje samen een spelletje doen bijvoorbeeld en het kind heeft de regie.
  • Écht luisteren: luister actief en draag niet teveel oplossingen aan. Respecteer zijn mening en gevoelens, zelfs al vind jij ze misschien wat overdreven.
  • Niet autoritair: probeer straffen en belonen zoveel mogelijk uit te bannen. Een relatie gebaseerd op machtsverschil is niet emotioneel veilig.
  • Wees eerlijk: door zelf open te zijn over je gevoelens, leren kinderen dat ook te zijn.
Video: Zo ga je om met een verdrietig kind