‘Voordat ik in verwachting raakte van de oudste, leefde ik in mijn hoofd. Mijn dochters zijn inmiddels 4 en 2 jaar, maar vroeger was ik zo iemand met een tien-stappenplan voor het leven. Mijn carrièrepad in de corporatewereld had ik helemaal uitgestippeld en voor mijn dertigste zou ik moeder worden.
Het anders doen
Ik had het geluk dat ik zwanger raakte vóór die gearceerde verjaardag. Over het ouderschap had ik geen heel uitgesproken ideeën. Wel zou ik het anders doen dan mijn eigen ouders. Niet dat zij het slecht hadden gedaan, maar ik wilde meer opvoeden vanuit de huidige tijd. Emoties erkennen, reguleren en erover praten bijvoorbeeld. Mijn dochters vertellen dat ze een vulva hebben in plaats van een plassertje.
Tijdens mijn zwangerschap raakte ik al meer in verbinding met mijn lichaam. Ik leerde om niet meer alleen naar mijn hoofd, maar ook naar mijn lijf te luisteren. Dat zette uiteindelijk iets groots in gang.
Lees ook: Kolven op je werk, dit zijn je rechten
Ik kwam mezelf vaak tegen
Na de geboorte van mijn eerste dochter kwam ik mezelf veel tegen. Ik kon me verliezen in de zorg voor haar. Ook maakte ik ambitieuze plannen op een dag. Als ik alleen mijn baby had gevoed, voelde dat als falen. Nu weet ik dat ik op zo’n dag keihard werkte, maar dat kon ik toen nog niet zien.
Het moederschap confronteerde me met mijn patronen van hard werken, leveren en presteren. Langzaamaan merkte ik dat wat ik met mijn hoofd had bedacht, niet samenging met wat ik voelde. Carrière maken en de moeder zijn die ik wilde zijn, zorgden voor een innerlijk conflict.
Lees ook: Je werk en gezin combineren zonder stress en schuldgevoel: 6 handige tips
Tijd voor mezelf
Na de komst van de tweede voelde ik heel sterk dat het tijd was voor mezelf. Ik volgde een coachingstraject en een opleiding. Het opende mijn ogen. Ik begon in te zien dat ik vastliep in oude patronen. Onbewust hield ik vast aan het idee dat ik moest presteren om me waardig te voelen. Ik leerde dat gevoel te herkennen en andere keuzes te maken.
Wat voor moeder wil ik zijn? werd een belangrijke vraag. Die uitkomst bleek niet te passen bij de moeder die ik op dat moment was. Met mijn hoofd had ik bedacht: ik beklim de corporate ladder en neem een nanny als ik moeder word. Dan heb ik veel aanzien, veel geld, kan ik alles doen en kopen wat ik wil. Maar dat was niet wat ik diep van binnen wilde. Het plaatje kwam niet overeen met mijn gevoel.
Lees ook: Anders denken over je carrière: ‘Die nieuwe vaardigheden als ouder horen op je cv’
Wat vind ik belangrijk?
Dus ik gooide het roer om. Ik leerde om bewust te kiezen voor de dingen die ik belangrijk vind. Vier keer per week sporten, gezond eten en niet naar alle sociale verplichtingen gaan, bijvoorbeeld.
Ook koos ik er bewust voor om lang borstvoeding te geven: de oudste 18 maanden en de jongste 25 maanden. Mensen zeiden regelmatig: ‘Zou je niet eens stoppen?’ Maar ik deed het bewust, omdat het kloppend voelde.
Lees ook: Deze vrouwen spraken hun werkgever aan op zwangerschapsdiscriminatie (en zo herken jij het ook)
Moeder die ik wil zijn
Dat ik nu inzie dat ik me al die jaren waardig voelde door hard te werken en te presteren, betekent niet dat ik er nu vanaf ben. Dat idee komt nog regelmatig op. Maar als dat zo is, herken ik het en kan ik er anders mee omgaan. Ik word er niet meer in meegezogen. In plaats daarvan herken ik het en kies ik er bewust voor om er niet in mee te gaan. Veel beter dan vóór het moederschap voel ik wat ik nodig heb, in plaats van alleen maar te denken.
Het levert me vrijheid, voldoening, levensgeluk en energie op. Ik ben de moeder die ik diep van binnen wil zijn. In plaats van me machteloos te voelen, voel ik me juist krachtig. Uiteindelijk hoop ik dat ik vrouwen kan inspireren om net als ik de moeder te worden die ze willen zijn. We zijn eeuwenlang onderdrukt; dat werkt nog steeds door in alles wat we doen: werk, zorg en de verdeling van taken. Daar hoop ik uiteindelijk iets aan te kunnen veranderen.’
Volg Fleur en haar missie via fleurbruin.nl.
We publiceren elke zondagavond een nieuwe aflevering in deze rubriek; eerdere interviews lees je in ons dossier Had ik maar. Heb je ook een levensles over het ouderschap die je wilt delen met andere ouders? Mail redactie@oudersvannu.nl en zet in het onderwerp: Had ik maar.
