‘De maandag is bij ons de drukste dag, omdat iedereen er dan is. De wekker gaat tussen 06.30 en 07.00 uur. De oudsten moeten om 08.15 uur op school zijn, Vayen om 08.30 uur. We wonen in het Friese dorp Hardegarijp en het is een kwartier rijden met de auto.
Ik smeer de broodjes voor Milen en Kenza en breng hen naar school voordat ik doorrij naar mijn werk. Ralf neemt de tijd voor Vayen. Hij wast en kleedt haar aan en brengt haar daarna naar school.
Werkdagen verdelen
Ralf is eigenlijk altijd thuis, dus hij haalt Vayen ook altijd van school. Ik werk op maandag, dinsdag en woensdag, omdat ik heel graag op donderdag en vrijdag vrij wil zijn. Milen en Kenza komen namelijk woensdagavond weer thuis, dus dan kan ik hen donderdag en vrijdag naar school brengen en ophalen.
Dat moet ook wel, want Vayen en de oudsten zijn tegelijk uit van school. Ik kan niet in Hardegarijp én in Leeuwarden zijn, dus dan haalt Ralf Vayen op en ik Milen en Kenza. Ik vind dat heel fijn, want ik mis mijn oudste kinderen de helft van de week.
Lees ook: Co-ouderschap: 12 tips voor gescheiden ouders
Kiezen waar je gaat wonen
De breuk van mijn vorige relatie is niet prettig verlopen. Mijn kinderen zaten daardoor in een tweestrijd over welke kant ze moesten kiezen. Milen voelde een enorme druk vanuit mijn ex-partner om te kiezen bij wie hij vaker wilde wonen. Ik was het daar niet mee eens, omdat je op je 10e niet zou moeten hoeven kiezen tussen je ouders. Uiteindelijk heeft hij er destijds toch voor gekozen om meer bij zijn vader te zijn.
Hierdoor zien we Milen niet erg veel. Hij is bij ons van woensdag tot vrijdag en daarnaast één weekend per drie weken. Milen voetbalt op hoog niveau en traint drie keer per week, wat hij meestal samen met zijn vader doet. Kenza is vaker bij ons, ook in het weekend.
Niet compleet
De helft van de tijd moeder zijn van Milen en Kenza en de andere helft niet. Mijn hart is nooit compleet als zij er niet zijn, maar ik heb geleerd dat gemis en liefde naast elkaar kunnen bestaan.
Nu ze ouder worden, laten Milen en Kenza ook zelf van zich horen door een berichtje te sturen of te bellen. Dat ze aan me denken zijn voor mij de meest dierbare momenten. Juist die momenten laten zien dat liefde geen afstand kent.
Lees ook: Hoe vertel je je kind dat jullie gaan scheiden?
Bourgondische gezelligheid
Wij zijn redelijk luie koks en koken niet zo vaak. We zijn een gezin dat enorm van gezelligheid en lekker eten houdt. Minimaal één keer per week gaan we met z’n allen uit eten bij een sushirestaurant, wat onze gezamenlijke favoriet is. De kinderen zijn gelukkig erg makkelijke eters.
Vayen houdt zelfs van oesters, sushi en wagyu-vlees. Ralf komt oorspronkelijk uit Brabant en brengt die bourgondische gezelligheid in huis met heerlijke hapjesplanken. Daarnaast bestellen we ook regelmatig maaltijden.
Spelletjes na het eten
Na het eten zijn onze avonden erg levendig. Ralf maakt altijd grappen en verzint spelletjes, zoals proberen elkaar te raken met een sok of spelen met een bal in huis. De kinderen vinden dat geweldig.
Het naar bed brengen wisselen Ralf en ik meestal af. Vayen gaat rond 19.00 uur naar bed, Kenza om 20.00 uur en Milen tussen 20.30 en 21.00 uur. Zodra de kinderen op bed liggen, kijken wij lekker samen een serie om even helemaal uit te staan.
Lees ook: Bedtijden voor kinderen: handig slaapschema
Qualitytime
Op dinsdagavond gaan we vaak uit eten met Vayen. Zij is pas 4 dus daar heb je niet veel last van, dat voelt als qualitytime. Daarnaast sport ik twee keer per week: op maandagavond doe ik aan zumba en op vrijdag- of zaterdagochtend ga ik kickboksen.
Ralfs ontspanning is vooral tennissen, wat hij ook met mijn oom doet. De zondag is vaak onze schoonmaak- en chilldag. Dan komen de opa’s en oma’s op de koffie of gaan we even naar de boer voor honing en om naar de kalfjes te kijken.
Alles vertellen
Elke fase heeft zijn charme. Ik mis de babytijd soms, maar we hebben besloten dat het goed is zo. Vayen kletst nu lekker mee en heeft veel humor, net als haar vader. Kenza begint nu te puberen, die moeten we soms temperen. Milen zit nu al in de brugklas omdat hij een klas heeft overgeslagen.
Waar ik vooral aan moet wennen is loslaten. Milen fietst overal zelf heen en regelt alles. Hij is heel open en vertelt alles aan ons, ook als hij iets stouts heeft gedaan. Zo willen we onze opvoeding ook. Er zijn grenzen en liegen vinden we niet oké, maar ze moeten de ruimte hebben om te groeien. We proberen we de kinderen mee te geven dat ze altijd bij ons terechtkunnen, ook als ze iets stoms hebben gedaan.’
