Hoofdbonken baby

Hoofdbonken bij kinderen

Om in slaap te komen bonken sommige kleine kinderen met hun hoofd tegen de muur of de rand van hun bed. Niets om je zorgen over te maken, hoofdbonken is een normaal verschijnsel. Maar waarom doet een kind dit? Gaat het vanzelf weer over of kun je er iets aan doen?

Wat is hoofdbonken?

Hoofdbonken komt redelijk vaak voor bij jonge kinderen. Zo’n 15% van alle kinderen doet dit, jongens vaker dan meisjes. Meestal begint het rond de acht à negen maanden en stopt het na enkele maanden vanzelf. Een enkeling, zo’n 3%, doet het rond zijn negende of tiende jaar nog.

Hoofdbonken is een automatisme dat vooral voorkomt bij het in slaap vallen, of tijdens de lichte slaap. Een kind maakt ritmische bewegingen met zijn hoofd tegen bijvoorbeeld de muur of de bedrand. Sommige kinderen maken er ook nog een monotoon brommend geluid bij, anderen neuriën of zingen. De heftigheid van bonken verschilt per kind. Het ene kind beweegt alleen met het hoofd, terwijl het ander kind zijn lichaam heen en weer beweegt, terwijl hij op handen en voeten zit.

Oorzaak hoofdbonken

Hoofdbonken gaat onbewust en een kind lijkt dan ook onbereikbaar. Voor hem is het een manier om tot rust en in slaap te komen. Vergelijk het met duimen of wiegen. Bepaalde spanning van de dag reageert een kind af door dit gedrag te vertonen. Eenmaal in diepe slaap bonkt een kind niet meer.

Hoofdbonken heeft dus alles te maken met spanningen. Doordat het er soms heftig aan toe gaat, lijkt het of het kind kwaad of gefrustreerd is. Maar dat is niet zo. Iedereen gaat anders met spanning om en de één is gevoeliger voor spanning dan de ander. Dat is ook de reden waarom niet ieder kind met zijn hoofd bonkt om tot rust te komen. Merk je dat het hevig wordt, dan kan het goed dat je kind een stap maakt in zijn ontwikkeling. Steeds meer deskundigen denken dat hoofdbonken te maken heeft met de rijping van de hersenen. Dat verklaart ook waarom het hoofdbonken op een gegeven moment weer stopt.

Stoppen hoofdbonken

Gelukkig merkt je kind zelf weinig van het hoofdbonken: het gebeurt onbewust en voor je kind is het een geruststellend gevoel. Maar voor jou als ouder is het niet echt geruststellend te noemen. Ook al weet je dat het niet erg is en vaak voorkomt, toch kun je bang zijn dat je kind zich bezeert.

Als het er hevig aan toe gaat, kun maatregelen nemen om te zorgen dat je kind zich geen pijn doet. Door de rand van het bed te bekleden om deze zachter te maken of je kind (tijdelijk) in een campingbedje te laten slapen bijvoorbeeld. Voor het slapengaan naar rustige muziek luisteren, wiegen, een warm badje, voorlezen en de lichten al wat dimmen, zijn manieren om je kind te laten ontspannen voor het slapengaan. Hoofdbonken verdwijnt meestal vanzelf voor de leeftijd van vier jaar. Bij sommige kinderen houdt het wat langer aan.

Wanneer is hoofdbonken een probleem?

Misschien probeert je kind door middel van het hoofdbonken het vervelende gevoel kwijt te raken. En is het hoofdbonken het gevolg van iets anders, bijvoorbeeld een oorontsteking. Heb je het idee dat je kind oorpijn heeft, bijvoorbeeld omdat hij overdag tegen zijn oren duwt, aan zijn oren wrijft of rode oren heeft? Bel dan even de huisarts.

Als een kind ouder dan zeven jaar nog met zijn hoofd bonkt, kan dat wijzen op ontwikkelingsproblemen, zoals ADHD of autisme. In zo’n geval, zijn er naast het hoofdbonken vaak ook andere problemen zichtbaar. Maak je je zorgen over het hoofdbonken van je kind neem dan contact op met je huisarts of het consultatiebureau.

Volg je de ontwikkeling van je baby van maand tot maand.