Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 
door

9x vaders vertellen: op deze manier was hun peuter in no-time zindelijk

Veel ouders kijken uit naar het moment dat hun kind zindelijk is. Eindelijk van de luiers af! Maar zindelijk worden gaat niet altijd even soepel. Dit zijn de beste tips van vaders.

Advertentie
  1. Mikken maar

    Door je zoon ergens op te laten mikken, wordt het een leuk spelletje. Je kunt plasstickers kopen maar je kunt het ook zelf maken. Ahmed vertelt: ‘Ik tekende bootjes en eendjes op wc-papier en gaf mijn zoon het doel om deze te laten zinken.’ Deze tip is niet alleen goed voor zindelijkheidstraining, maar jongens leren hier ook zelfstandig door plassen én – niet geheel onbelangrijk – mikken.

  2. Draagbaar toilet

    ‘Onze grote steun en toeverlaat tijdens het zindelijk maken van onze dochter was het draagbare toilet’, vertelt Chris. ‘Wij vonden het belangrijk om er zo consistent mogelijk met de zindelijkheidstraining om te gaan, maar zijn vaak op pad. Door het draagbare toilet overal mee naartoe te nemen, kon onze dochter op het potje waar en wanneer ze maar wilde. Ze was binnen mum van tijd zindelijk.’

  3. Duidelijkheid

    Veel vaders geven aan dat duidelijkheid toch wel de key naar zindelijkheid is. Thom: ‘Wanneer je begint met het zindelijk maken van je kind, is het heel verleidelijk om een transitieperiode te hebben en nog te switchen tussen luiers en ondergoed. Wij hebben dit ook gedaan, maar mijn tip is om dit niet te doen. Onze dochter vond het erg verwarrend en kwam hierdoor niet lekker in het ritme. Bij ons heeft het geholpen om de luiers in één klap de deur uit te doen. En ja, er zijn een aantal ongelukjes gebeurd maar daarna was ze erg snel zindelijk.’

  4. Kleine stappen

    ‘Het is verleidelijk om je kind een groot cadeau te beloven ter motivatie. Bij onze zoon werkte dit echter niet. We denken zelf omdat zindelijkheid en dus ook het cadeau voor hem te ver in de toekomst lag. Daarom maakten we de stappen iets kleiner: zo kreeg hij bijvoorbeeld iets lekkers of een cadeautje bij een week zindelijkheid. Vanuit daar bouwden we het verder uit. Dit werkte wél motiverend’, vertelt Frederik.

    Advertentie
  5. Prentenboeken

    Zindelijkheid is een populair thema voor prentenboeken. Onno tipt dan ook om een prentenboek te gebruiken bij het zindelijk maken van kinderen. ‘Mijn zoon is bijvoorbeeld helemaal gek van Het Grote Billenboek: al die dieren die op het potje van Jos plassen. Ook een handig boek om begrippen als groot en klein, dik en dun te leren begrijpen.’

  6. Zelf kiezen

    Soms kan je kind op het potje krijgen een strijd zijn. Daar heeft Bjorn geen zin in: ‘Ik vraag elke ochtend aan mijn dochter of ze vandaag een luier of onderbroek aan wil. En om eerlijk te zijn: de keren dat ze een luier kiest zijn de afgelopen maanden op één hand te tellen. Ze kiest uit zichzelf vaak al voor een onderbroek. En al helemaal als ze die zelf mag uitzoeken.’

  7. Lievelingsonderbroeken aanschaffen

    Zelf kiezen werkte ook bij Jip. ‘Mijn zoon had altijd wel interesse in het potje. Dat verliep allemaal soepel dus we besloten hem cold turkey van luiers naar onderbroeken te laten gaan. Ongelukjes zullen altijd voorkomen, dachten wij, dus we gingen er gewoon voor. De dag voor de overgang mocht hij zelf zijn onderbroeken uitzoeken in de winkel. Een slimme zet, want hij werd daar elke ochtend enthousiast door.’

  8. Privacy

    ‘Wij hadden het potje midden in de woonkamer staan. Tot onze frustratie weigerde mijn zoon er op te zitten. Uiteindelijk besefte ik – toen ik zelf op het toilet zat – dat ik zelf ook fijn vond om daar te zitten met een dichte deur. Vanaf dat moment heb ik het potje in de hoek van de kamer gezet en er een doek voor gehangen. En ja hoor, het werkte! Hij had gewoon wat privacy nodig’, vertelt Younes.

    Advertentie
  9. Blijf geduldig

    Het is best frustrerend als je kind maar niet zindelijk lijkt te worden. Cas weet er alles van: ‘Het duurde heel lang voordat onze dochter zindelijk werd. We hadden van alles geprobeerd maar niets leek te helpen. Uiteindelijk ging ze bij opa en oma wel op het potje. Toen we vroegen waarom ze daar wel wilde, zei ze: ”Zij worden niet boos”. Dat brak onze harten een beetje en drukte ons op de feiten: onze frustratie was merkbaar en daardoor wilde ze niet meer. Blijf dus geduldig en laat je frustratie niet merken.’

Bron: Fatherly -Beeld: GettyImages