Anouks bevallingsverhaal: ‘Twee weken voor de geplande keizersnede braken ineens mijn vliezen’

Geplande keizersnede

‘Ik vond het best spannend om weer te gaan bevallen. Bij mijn eerste is het namelijk best pittig geweest en heb ik een totaalruptuur opgelopen. Van tevoren heb ik met de gynaecoloog besproken wat de risico’s waren voor een tweede vaginale bevalling: zou ik weer helemaal kunnen uitscheuren? Na lang wikken en wegen heb ik besloten om een keizersnede te laten doen. De datum stond al vast: 15 september.

Vliezen gebroken

Op 5 september lag ik eind van de middag in bed met mijn zoon Juf Roos te kijken. En toen braken ineens mijn vliezen. Ik was 37+3, dus ik zag het totaal niet aankomen: bij Noud ben ik ingeleid met 40+5 weken. Met een spontane bevalling had ik geen rekening gehouden, ik had ingezet op die keizersnede.

Lees ook: Vliezen gebroken? Hier moet je op letten

We vroegen de buren om op onze zoon te passen totdat mijn moeder kwam. Mijn man en ik gingen snel naar het ziekenhuis. Daar wilden ze een katheter plaatsen, omdat ze ’s avonds alsnog een keizersnede wilden doen. Maar dat plaatsen lukte niet, want haar hoofdje lag ervoor.

10 centimeter ontsluiting

Ondertussen voelde ik alleen lichte krampen. Ik had een beetje een ongemakkelijk gevoel, maar ik hoefde geen weeën weg te puffen. Kort daarvoor was ik naar de wc gegaan om te plassen, en nu voelde ik dat ik moest poepen. Maar mijn man zei: ‘Je zou zomaar verder kunnen zijn dan we denken.’

De gynaecoloog ging kijken of ik überhaupt ontsluiting had. En toen zat ik ineens al op 10 centimeter! Het was voor iedereen een verrassing, omdat ik geen pijnlijke weeën had.

Lees ook: Bevallen: de tweede fase (de persfase)

Even schakelen

Een keizersnede was geen optie meer, want de operatiekamer was bezet en het zou 45 minuten duren voordat er een nieuw team was opgeroepen. Dat zou ik niet meer halen, omdat ik al zo ver was.

Op dat moment was het even schakelen: mijn plannen gaan niet door. Ik had me helemaal niet voorbereid op een vaginale bevalling, en was bang voor de restschade. Maar de gynaecoloog heeft me heel goed begeleid.

Knip gezet

Na tien minuten persen was Tess geboren. Ik was bang voor een totaalruptuur, maar dat hebben ze de hele tijd goed in de gaten gehouden. Ze hielden er bijvoorbeeld ook een warm washandje op. Uiteindelijk hebben ze wel een knip gezet: dat was vervelend, maar uitscheuren zou ik nog vervelender vinden.

Lees ook: Episiotomie: hoe werkt inknippen tijdens de bevalling?

Wat is er gebeurd?

We moesten die nacht in het ziekenhuis blijven, omdat Tess een iets te hoog geboortegewicht had en ze haar suikergehalte in de gaten wilden houden. Die nacht dacht ik echt: wat is er allemaal gebeurd?

Om 17.15 uur braken mijn vliezen, en om 20.40 uur is ze geboren. Uiteindelijk denk ik dat de bevalling zo heeft moeten zijn. Tess was eraan toe om naar buiten te komen. En ik kijk er heel goed op terug.’