Het is ’s avonds laat. De Man ligt al te slapen en ik lig ernaast, en zoals elke avond (en tegen het advies van iedere expert in) nog even te netflixen. Gewoon, omdat dat het laatste stukje van de dag is dat van mij voelt. De stilte, het scherm, het idee dat niemand iets van me wil, ik vind het heerlijk.
Deur open
De deur van de slaapkamer gaat zachtjes open. Nummer twee verschijnt, met een gezicht dat kinderen vooral ’s nachts hebben: overdreven en onweerstaanbaar tegelijkertijd. ‘Ik heb hier een kras, en daar kan ik nu niet van slapen.’ Ze wijst op een piepklein streepje op haar been.
‘Ach, schat, kom maar lekker bij mij in bed liggen’, zeg ik in een impuls, tegen de afspraak met mijn geliefde in.
Lees ook: Gezellig in het familiebed: is samen slapen met je kind een goed idee?
Ogen dicht
Ze kruipt naast me. Haar zachte lijfje tegen me aan. Ik snuif haar geur op; een beetje kinderzweet, een beetje shampoo en iets wat ik niet kan omschrijven, maar meteen zou missen als het er niet was. Het is de lekkerste geur denkbaar. Het is de geur van je kind.
Ik sla mijn armen om haar heen en binnen tien seconden is ze weg. En ergens in mijn hoofd begint een liedje: I could stay awake just to hear you breathing. Ik doe ook mijn ogen dicht.
Dan ik ook
Maar dan verschijnt nummer één in de deuropening. ‘Ligt Meggy bij jullie in bed?! Dan mag ik dat ook!’ Ze wacht het antwoord niet eens af en wurmt zich er onhandig tussen. Lange armen en benen vliegen door de lucht en belanden onder de dekens.
Jasper wordt hoorbaar wakker, zucht geïrriteerd maar probeert zijn slaap nog te redden. Hij mompelt iets beschuldigends mijn kant op en draait zich demonstratief om. Ik weet dat hij dit niet wil. Te warm. Te krap. Te veel beweging. Hij slaapt dan gewoon niet.
Lees ook: Hoe laat moet je kind écht naar bed? Bekijk dit handige slaapschema
Op mijn allergelukkigst
Ik daarentegen? Ik ben op mijn allergelukkigst. Ik streel het lange blonde haar van mijn oudste dochter. Ze kijkt me nog even aan en dan doezelt ze weg. Ik ben net van plan ook aan haar te gaan snuffelen als ik een geluid uit de gang hoor.
‘Mama! Mama!’ Shit, nu zijn de rapen echt gaar. Nummer drie is ook wakker. Natuurlijk. Hij heeft stemmen gehoord. Gelach. Leven. En waar leven is, wil hij bij zijn.
‘Ik ga even kijken’, zeg ik nog, alsof dat een optie is.
Ingeklemd
‘Ligt Meggy bij jou?’, vraagt hij. ‘Nee, nee, ga maar slapen’, probeer ik nog halfslachtig. Maar hij is al onderweg. Dino onder de arm, slaap in zijn ogen, vastberaden. En ook hij klimt ons tweepersoonsbed in. Ik schuif op. Nog een stukje. En nog een stukje. Ik lig inmiddels half op de rand, half op een kind, volledig ingeklemd.
‘Jezus, Lau’, hoor ik Jasper zeggen. ‘Wat dóén zij hier?’ Hij krijgt een voetje in zijn gezicht. Nog een. Iemand draait. Iemand zucht. Iemand fluistert in zijn slaap. Er wordt geknord en gewoeld. ‘Dit is veel te warm, dit past niet! Sjezus, ik moet werken morgen. Hoezo heb jij dit toegestaan’, hoor ik rechts van me.
Lees ook: Bodine (24) en haar partner slapen apart: ‘Hij slaapt bij de oudste en ik bij de jongste’
Veel te vol
Ik probeer het te negeren. ‘Ze voelen zich extra veilig zo’, fluister ik nog, alsof ik een artikel van Ouders van Nu citeer. ‘Onzin’, zegt hij. ‘Iedereen moet in zijn eigen bed. Niemand slaapt zo goed.’
Misschien heeft hij gelijk. Waarschijnlijk heeft hij gelijk. Maar ondertussen ligt er een klein voetje in mijn nek. Een handje in de mijne. Een warm lijfje half bovenop me. Een adem die in mijn gezicht blaast en niet per se fris is. En ik ... ontspan, volledig.
Alsof dit is waar mijn lichaam al de hele dag naartoe heeft gewerkt. Naar dit rommelige, warme, veel te volle bed waarin niemand echt ruimte heeft, maar iedereen precies op de juiste plek ligt.
Het hele toneelstuk
’s Ochtends staan we op. Ik: uitgerust en liefdevol. Jasper: gebroken en geïrriteerd. ‘Vanavond’, zegt hij, ‘gaat iedereen gewoon in zijn eigen bed.’
Ik knik. Natuurlijk. Totdat er weer een kras is. Of een droom. Of een geluid in de gang. En dan begint het hele toneelstuk gewoon opnieuw.
Meer columns van Lauren lezen? Dat kan hier.
