‘Mijn vriendin was 20 weken zwanger toen ik ineens een appje kreeg van twee kennissen die ook vader werden. Ze hadden gelezen over een ouderschapscursus voor vaders bij mij in het dorp. ‘Is dat wat, moeten we dat doen?’, schreven ze.
Ik had al over de cursus gehoord en kende de initiatiefnemer. Meteen dacht ik: natuurlijk gaan we dit doen. Het leek me fantastisch om als aanstaande vader dingen te leren waardoor ik extra betrokken zou zijn en mijn vriendin beter kon ondersteunen. Dus we schreven ons alle drie in.
Lees ook: De redactie tipt: de beste boeken voor (aanstaande) vaders
Met gelijkgestemden rond een tafel
De setting, een kroeg, maakte het laagdrempelig. Met een groep gelijkgestemden zaten we aan een hoge tafel met een borrelplank voor ons en een 0,0-biertje in de hand. We kregen informatie en oefenden spelenderwijs praktische dingen zoals verschonen en een kruikje maken.
Even draaide het helemaal om ons, aanstaande vaders. Dat we over zo’n kwetsbaar onderwerp spraken, zorgde meteen voor een band.
Dat was een groot verschil met de lactatie- en zwangerschapscursus die ik samen met mijn vriendin had gevolgd. Ik vond het belangrijk om daaraan mee te doen, en toch was het ook ongemakkelijk. Het draaide om de vrouw; als man zat je er een beetje bij. De aanstaande vaders die hun mening gaven, werden vreemd aangekeken.
Stoer doen over vaderschap
In mijn omgeving zie ik veel mannen die stoer doen over het vaderschap. Er wordt niet veel over gesproken. Ik verdiep me graag in het ouderschap en wil eruit halen wat erin zit.
Ik heb het idee dat de zwangerschap en babytijd nog vaak als een proces voor vrouwen worden gezien. Zo van: zij is zwanger, zij leest zich in, zij koopt de kleertjes. Terwijl: je moet het juist samen doen.
Lees ook: Maurice (38): ‘Had ik maar langer ouderschapsverlof opgenomen’
Gelijkwaardig ouderschap
De ouderschapscursus voor vaders gaf me zelfvertrouwen. Ik leerde dingen die zelfs mijn vriendin niet wist. Eindelijk deed ik mee en stond ik niet meer aan de zijlijn. Het maakte ons gelijkwaardiger.
Ik pluk er nu ik vader ben (zoon Niek is inmiddels 12 weken oud) de vruchten van. Vanaf de geboorte kom ik in actie en neem ik mijn vriendin dingen uit handen. Doordat ik geoefend heb, durfde ik meteen in te stappen.
Mijn vriendin en ik verdelen de taken waar dat kan. Zij geeft borstvoeding, ik verschoon en doe de ‘buitendienst’ en ga er met hem op uit.
Lees ook: Partnerverlof na de bevalling: hier heb je recht op
Mannen moeten ook hybride worden
Hadden maar meer mannen zo’n cursus gevolgd, denk ik nu, want er is nog veel winst te behalen. Vroeger was de taakverdeling: de man werkt, de vrouw zorgt voor de kinderen. Maar tijden veranderen. De vrouw werkt ook en wordt een soort hybride vrouw. Als kerel moet je ook hybride worden. In deze tijd kun je niet meer zeggen: ik werk, red je maar.
Mannen zeggen vaak: de babytijd is voor de vrouw, als de kinderen ouder worden, dan wordt het pas leuk. Zo zie ik het niet. Betrokkenheid en interactie in de babytijd legt de basis voor de band die je later samen hebt.’
Lees ook: Je kind heeft een voorkeur voor een ouder, hoe ga je daarmee om?
We publiceren elke zondagmiddag een nieuwe aflevering in deze rubriek; eerdere interviews lees je in ons dossier Had ik maar. Heb je ook een levensles over het ouderschap die je wilt delen met andere ouders? Mail oproep@oudersvannu.nl
