‘Jarenlang stond ik altijd aan: als professional, als moeder, als vriendin. Ik wilde niemand teleurstellen. Op een vakantie besefte ik: zo wil ik dit niet meer.’ Gedragswetenschapper Jaleesa Rothof (34) is open over haar eigen struggles die ze als vrouw ervoer in al haar rollen.
Nu begeleidt ze als businesscoach en zelfontwikkelingsexpert vrouwen die balans zoeken tussen werk, het gezin en de constante mentale druk die veel moeders ervaren.
Lees ook: Ken jezelf: dit is hoe je een parental burn-out kunt voorkomen
Het kantelpunt
‘Ik heb een zoon (4) en een dochter (7). Tot 2022 werkte ik in de zorg. Ik begeleidde gezinshuisouders en -teams, ook werkte ik met kinderen en (jong)volwassenen. Drie dagen per week bracht ik om 07.30 uur mijn kinderen naar de opvang en om 18.30 uur waren we soms pas weer thuis.
De andere dagen werkte ik vanuit huis, als de kinderen sliepen of ’s avonds als het eindelijk rustig was. Ik stond altijd aan. Totdat ik vier jaar geleden tijdens een vakantie in Frankrijk, met een slecht slapende baby in de draagzak, dacht: dit moet anders. Dat was mijn kantelpunt.’
Rothof besloot haar baan op te zeggen en een coachingspraktijk te beginnen. ‘Ik merkte meteen dat ik meer regie over mijn agenda kreeg. Ik werd er ambitieuzer van, maar op een gezonde manier. Tegelijkertijd merkte ik dat ik nog steeds geneigd was om alles perfect te willen doen. Die patronen verdwenen niet vanzelf.’
Tijd en grenzen
Daarna volgde een tweede omslag: Rothofs relatie ging uit. ‘Hierdoor werd mijn mental load nog groter. De kinderen waren het meest bij mij en ondertussen verhuisde ik meerdere keren, terwijl ik ook gewoon werkte. Maar juist daardoor besloot ik bewust te kijken naar tijd, grenzen en prioriteiten.
Ik ontdekte dat ik mijn bedrijf in plaats van dertig uur ook in twaalf uur per week kon runnen door individuele sessies om te vormen tot groepssessies. Ook merkte ik dat ik meer lucht kreeg toen ik mijn perfectionisme losliet. Ik stopte bijvoorbeeld met werkdingen tot in detail voor te bereiden en liet meer ontstaan in het moment. Dat scheelde zóveel tijd en spanning.’
Afwijzing vermijden
Haar eigen ervaringen zette Rothof aan het denken: waarom ligt de mental load juist bij moeders zo hoog? Vanuit haar achtergrond als gedragswetenschapper wist ze dat het een optelsom is van gedrag, verwachtingen en biologie. ‘Mensen zijn evolutionair geprogrammeerd om afwijzing te vermijden. Vooral vrouwen willen dat iedereen tevreden is: onze partner, kinderen, werkgever, enzovoort.
Daarnaast zijn de zorgtaken van vrouwen nooit echt verdwenen. Toen vrouwen nog niet mochten werken, was het duidelijk: zij zorgden voor het huishouden en de kinderen en mannen voor het geld. Nu werken vrouwen wel, maar al het andere komt daar nog eens bovenop.’
Grenzen stellen
Ook voor Emma (40, holistisch GZ-psycholoog en moeder van twee dochters van 10 en 7 jaar) voelde het jarenlang alsof zij alle ballen in de lucht moest houden. ‘Ik werkte drieënhalve dag als GZ-psycholoog, regelde schoolzaken, opvang en het huishouden.
Om mezelf meer ruimte te geven, begon ik in 2021 voor mezelf, maar daarna ging het mis. Ik belandde in een zware burn-out en kon bijna niets meer. Dit had ook zijn weerslag op mijn huwelijk, want opeens kwam alles op de schouders van mijn man terecht. Dankzij therapie leerde ik opnieuw voelen wat ik aankon.
Ook maakten mijn man en ik een betere taakverdeling in de opvoeding van de kinderen en het huishouden. Ik leerde beter mijn grenzen uit te spreken en nu kan ik duidelijk zeggen wat ik nodig heb. Zo deel ik nu zelf mijn agenda in en beperk ik mijn afspraken, zodat ik ook voldoende tijd voor mezelf en mijn gezin heb. Dat geeft zoveel rust. Ik zit echt veel beter in mijn vel.’
Lees ook: Sarah (40): ‘Had ik maar eerder overwogen te stoppen met werken’
Mijn leven terug
Iets waar Esra (35, opleider en trainer in familieopstellingen en moeder van twee kinderen van 7 en 4 jaar) zich in herkent. Ook zij worstelde met de mental load, totdat drieënhalf jaar geleden haar omslagpunt kwam. ‘Ik zat midden in de tropenjaren. Mijn jongste sliep slecht en ik was constant moe.
Doordeweeks werkte ik in de jeugdzorg als psychomotorisch therapeut, ook had ik een praktijk aan huis voor familieopstellingen. Ik voelde me verantwoordelijk voor iedereen en op een gegeven moment was ik zó op. Toen ik op een dag, na weer een gebroken nacht, voor mijn werk naar Jeugdzorg reed, dacht ik: dit kan ik niet mijn hele leven blijven doen.
Vlak daarna zegde ik mijn vaste baan op en richtte me volledig op mijn praktijk. Doodeng vond ik dat, maar doordat ik mijn werk naar eigen inzicht kon invullen en rustiger mijn ochtenden begon, kreeg ik weer lucht. Hierdoor verminderden mijn stress en zorgen en nam ik de regie over mijn leven terug.’
Geven tot je op bent
Volgens Rothof laten de verhalen van Emma en Esra precies zien wat mental load doet. ‘Bij Emma zie je hoe zwaar onzichtbaar werk drukt, vooral als je je behoeften niet uitspreekt. Dan blijf je geven tot je op bent.
Bij Esra zie je wat er gebeurt als je in werk of patronen blijft zitten die niet meer bij je passen. Dan kost élke taak extra energie. Ik zou het zoveel vrouwen gunnen om eerder te kiezen voor wat écht voor ze werkt. Zo wordt hun leven lichter en dat van hun gezin ook.’
Wat kun je als moeder wél doen?
Rothof geeft haar klanten vaak kleine, haalbare stappen mee die direct verlichting geven. ‘Je hoeft niet je hele leven om te gooien. Het begint met één keuze die het lichter maakt. Probeer dit bijvoorbeeld eens:
Voer het gesprek met je leidinggevende dat je al maanden uitstelt
Wil je verlichting op je werk? Bijvoorbeeld omdat de ochtendspits te zwaar is, de deadlines niet realistisch zijn of de taken tussen jou en je collega’s oneerlijk zijn verdeeld? Spreek je uit, want er is vaak meer mogelijk dat je denkt.
Schrap onbelangrijke dingen
Veel vrouwen doen dingen die niemand van hen vraagt, zoals steeds je mail opnieuw checken of sociale dingen die ‘er gewoon bij horen’. We willen het graag goed doen, maar laat je perfectionisme eens los. Bewaak je energie en doe alleen dingen die echt belangrijk zijn.
Maak je week lichter
Haal aan het begin van je week één verplichting uit je agenda en plan ook rustmomenten.
