Naam: Danique Ploeger (24)
Samen met: Daniël
Beroep: runt samen met Daniël een bed and breakfast in Tsjechië
Hoeveelste kind: eerste
Instagram: @daniqueploeger
‘Ik mag denk ik in mijn handjes knijpen dat het me tot nu toe zo makkelijk is afgegaan. Ik heb heel weinig klachten gehad. Ik ben wel moe geweest en nog steeds soms wel. In het begin was het iets erger dan wat het nu is, maar aan het einde van de dag of halverwege de middag dan moet ik even liggen.
Lees ook: Vermoeidheid tijdens je zwangerschap: wat helpt echt?
Jong moeder worden
De zwangerschap was niet gepland en kwam als een verrassing. Het is altijd een droom van me geweest om jong moeder te worden. Het lijkt me superleuk om een actieve moeder te zijn. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat als je tien jaar ouder bent dat niet zo is, maar ik wil zo lang mogelijk van mijn kind genieten. Ik ben er klaar voor. Toen ik die test zag, had ik meteen het gevoel dat het kind zo welkom is.
Daniël en ik zijn nu bijna een jaar samen. We hebben het niet concreet over een kinderwens gehad, maar ik heb wel een paar keer laten vallen dat ik heel graag kinderen zou willen, en hij op een gegeven moment ook.
Lees ook: 17x dingen die je herkent als je ‘jong’ moeder bent geworden
Op reis voor de echo
De eerste echo vond ik ontzettend spannend. Ik heb een verloskundige in Nederland gebeld en me daar ingeschreven, vanwege de reistijd moesten we nog een maand wachten op de afspraak. In die tijd ga je toch veel nadenken en malen.
Toen het eindelijk zover was en de verloskundige vertelde dat alles er goed uitzag en we het hartje zagen kloppen, was dat zo’n enorme opluchting. Het bevestigde mijn gevoel en maakte het ineens een stuk echter: er groeit daarbinnen echt iets.
Ik heb er bewust voor gekozen om de controles en de zorg in Nederland te laten doen. Omdat ik hier alles al heb, voelt dat het meest vertrouwd. Bovendien is het fijn om in je eigen taal te communiceren, de Nederlandse zorg is wat dat betreft gewoon heel goed geregeld.
Fantaseren over de naam
Het geslacht weten we nog niet. Ik zie veel reacties van mensen die op basis van de echofoto voorspellen dat het een meisje wordt. Ik heb vanaf het begin gedacht dat het een jongetje is, en Daniël denkt dat het een meisje wordt. Ongeacht wat het is, ik ben met allebei even blij.
We zijn al wel bezig met namen. We liggen daarin op één lijn. Ik denk dat iedere vrouw wel een lijstje met namen in haar telefoon heeft staan. Ik pakte mijn lijstje erbij en hij vond zeker 80 procent daarvan ook leuk. We fantaseren er nu al een beetje over.
Ik hou erg van neutrale kleuren, zoals crème en beige. Dat is leuk voor zowel een jongen als een meisje. Ik wacht nog met spullen kopen tot ik weet wat het geslacht is, maar stiekem ben ik al wel aan het kijken naar flessenwarmers en dat soort dingen.
Lees ook: Babynaam kiezen: zo pak je dat aan
Niet tillen
Ik help Daniël in het hotel waar nodig. Hij laat me nu natuurlijk alles rustig aan doen, terwijl dat niet per se hoeft. Met grote dingen, zoals tillen, staat hij direct klaar. In januari was ik een tijdje in Nederland en toen heeft hij heel hard doorgewerkt om het appartement onder het hotel af te krijgen en in te richten.
Er is nu een kamer die misschien de babykamer kan worden of we gaan nog een verbouwing in de slaapkamer doen. De eerste periode na de bevalling zal ik toch wat vaker in Nederland zijn, dus daar zijn we nu nog niet volop mee bezig.
Zachte moeder
Ik denk dat Daniël en ik allebei ouders zullen zijn die meebewegen met hoe het loopt. Ik denk dat ik een zachte moeder word, wel duidelijk maar niet heel streng. Daniël kan zich denk ik beter aan afspraken houden. Bij hem is nee ook echt nee, terwijl ik van een nee misschien nog wel een ja kan maken.
Allerbeste vriendin
Mijn zus is anderhalf jaar geleden moeder geworden, dus daar klets ik veel mee en ik stel haar veel vragen. We hebben een heel goede band, zij is mijn allerbeste vriendin. Ook met mijn moeder bespreek ik veel.
Voor de komende tijd kijk ik het meeste uit naar het horen van het geslacht, spulletjes kopen en een beetje nestelen. En als de baby er is: lekker knuffelen en wandelen. En mezelf natuurlijk zien als moeder, dat lijkt me heel speciaal.’
Meer interviews lees je in ons dossier Een buik vol.