‘Eat, sleep, repeat. Dat was kort gezegd mijn leven met baby toen ik thuiszat tijdens mijn kraamverlof.’ Aan het woord is Maria (32), moeder van Feline (1). ‘Toen ik zwanger was, verheugde ik me er enorm op om eropuit te gaan met mijn baby tijdens mijn verlof. Lekker samen naar mijn vriendinnen, naar de stad, naar de kinderboerderij of het museum.
Maar toen ze er eenmaal was, was het hoogtepunt van mijn dag een wandeling naar de drogist. Ze moest natuurlijk continu slapen en dat ging het beste als ze dat in haar eigen bedje deed.’ Spontane tripjes waren er maar weinig voor Maria en Feline. ‘Ze kon niet zo goed tegen te veel prikkels, dan kreeg ze bij terugkomst altijd een intense, lange huilbui. Dus zat ik veel thuis.
Ik voelde me daardoor heel alleen en was de hele dag aan het zorgen in plaats van mijn hersenen te gebruiken. Ik bleek het enorm saai te vinden. Ik was stiekem heel blij toen ik na een halfjaar weer aan het werk ging, want deze tradwife-lifestyle had ik niet nog veel langer volgehouden.’
Lees ook: Eline (33): ‘Op die lange dagen alleen thuis met de kinderen voel ik me soms eenzaam’
Bore-out versus burn-out
Maria is vast niet de enige moeder die haar verlof anders beleefde dan gedacht. Cijfers zijn er niet, maar dat de term mommy bore-out in het leven is geroepen, zegt genoeg. ‘Het is geen officieel erkende aandoening, maar een term die steeds vaker gebruikt wordt om onderstimulatie en verveling in het moederschap te beschrijven’, legt Ouders van Nu-expert Madeline Dijckmeester uit. Ze is psycholoog, relatietherapeut en mindful parenting trainer.
‘Een burn-out gaat over overbelasting, een bore-out over onderbelasting. Je ervaart dan verveling, onderprikkeling en leegte in een tijd die fysiek en emotioneel juist intens is. Het kersverse moederschap is prachtig en liefdevol, maar kan ook vermoeiend en saai zijn.’ In de kraamperiode kan dat – gek genoeg – allemaal naast elkaar bestaan. ‘Dat is heel verwarrend. Je staat continu aan voor je baby, je moet reageren op iedere behoefte en het is allemaal nieuw.
Tegelijkertijd ervaart je brein misschien (te) weinig variatie in bezigheden, weinig intellectuele uitdaging, autonomie en volwassen interactie. Iedere dag is hetzelfde en je bent continu dezelfde taken aan het herhalen: verschonen, voeden en in bed leggen. Bovendien zit je veel thuis en dat kan eenzaam zijn als iedereen om je heen aan het werk is.’
Lees ook: Ken jezelf: dit is hoe je een parental burn-out kunt voorkomen
Dankbaar moeten zijn
Maria (32) herkent dit gemis aan uitdaging en interactie. ‘Ik voelde me heel erg buiten de maatschappij staan. Dan ging ik bijvoorbeeld wandelen met mijn baby en zag ik in de kantoorgebouwen mensen met elkaar lunchen of ik zag jongeren met elkaar buiten chillen op een strandje. Ik voelde me dan nutteloos en eenzaam.’
Vervolgens voelde ze zich daar schuldig om. ‘Hoe kon ik iets wat ik al zolang wilde, en wat veel vrouwen niet eens gegund was, niet leuk vinden? Ik vond dat ik dankbaar moest zijn dat ik een kind had gekregen en dat ik in alle rust van mijn lange verlof kon genieten. Waarom kon ik dat dan niet?’
Het gevoel van verveling en het moederschap ‘saai vinden’, leidt bij veel moeders tot schuldgevoel, legt Madeline uit. ‘Dat heeft ook te maken met de verwachtingen van het moederschap. Het wordt voorgesteld als een bijzondere, mooie periode. Maar de dagelijkse realiteit kan heel anders zijn. Jezelf hier schuldig over voelen hoeft dus absoluut niet – het is niet gek dat je je zo voelt en je bent zeker niet de enige. Het zegt ook niets over hoeveel je van je baby houdt.’
Lees ook: Alle soorten verlof rondom de zwangerschap: waar heb je recht op?
Weinig energie
Hoe herken je nu zo’n mommy bore-out bij jezelf? Madeline: ‘Het verschil tussen een burn-out en bore-out is eigenlijk niet zo groot, je ziet soms vergelijkbare symptomen. Je hebt weinig energie, je bent lusteloos en voelt je misschien gefrustreerd.
Alleen de oorzaak is verschillend. Verveling op zichzelf is niet zorgwekkend, maar als dit samengaat met gevoelens van (ernstige) somberheid en afstand tot de baby, kan er meer spelen. Ga dan in gesprek met je huisarts of psycholoog.’
Beat de bore-out
Merk je aan jezelf dat je moeite hebt om de dagen door te komen met je baby? Dan zijn er manieren om je lusteloosheid en gevoel van verveling aan te pakken. ‘Ga bij jezelf na waar je energie van krijgt en of dat te combineren is met je baby. Dit hoeven geen grootse dingen te zijn.
Denk aan een podcast luisteren of luisterboek opzetten tijdens het wandelen met je baby. Of spreek even een halfuurtje of uurtje af met een vriendin in een koffietentje bij jou in de buurt.
Laat je baby ook af en toe in zijn kinderwagen slapen in plaats van in zijn bedje, zodat je eenvoudiger weg kunt. Word je heel gelukkig van sporten? Ga dan hardlopen of skeeleren achter de kinderwagen of probeer een oppas te regelen voor een uurtje.’
Heb compassie met jezelf
Daarnaast is praten over negatieve gevoelens essentieel volgens de psycholoog. ‘Het lucht op en waarschijnlijk kom je erachter dat je niet de enige bent met dit soort gevoelens. Gedeelde smart is halve smart.’
Tot slot is het goed om met compassie naar jezelf te kijken. ‘Je hebt een ongelooflijke prestatie geleverd door een kind op de wereld te zetten en vervolgens 24/7 voor je baby te zorgen. Het is heel begrijpelijk en oké dat je je niet altijd gelukkig voelt.
Bovendien kunnen hormonen hier ook een belangrijke rol in spelen. De kans is groot dat dit gevoel vanzelf overgaat. Je baby wordt ouder, je hormonen worden stabieler en je gaat wellicht weer aan het werk. Dan ziet de wereld er weer anders uit.’
Lees ook: Deze hormonale klachten kun je tijdens en lang ná een zwangerschap hebben
Weer aan het werk
Bij Maria ging het inderdaad een stuk beter toen ze weer aan het werk ging. ‘Toen ik midden in mijn kraamverlof zat, begreep ik mijn eigen gevoelens niet. Achteraf gezien had ik inderdaad een bore-out. Ik snap nu waar mijn gevoelens vandaan kwamen en voel me hier ook niet meer schuldig over.
Sinds ik weer werk geniet ik met volle teugen van mijn vrije dagen met mijn dochter. Al vind ik een halfuur in de speeltuin doorbrengen nog steeds tergend saai.’
