Er wordt mij opvallend vaak door nieuwe moeders gevraagd of ik tips heb. Ze gaan er dan van uit dat ik die heb, omdat ik drie kinderen heb en al een tijdje meedraai. Alsof je na een bepaalde tijd automatisch wordt vrijgespeeld. Level gehaald. Jij weet hoe het moet.
Ze zeggen er ook vaak bij dat ik er zo relaxed uitzie. Dat ik het allemaal zo makkelijk lijk te doen. Soms noemen ze me zelfs een voorbeeld. Je moest eens weten, zeg ik dan. Maar dat horen ze nooit.
Overal mee naartoe
Ik vermoed dat ik die indruk wek omdat ik rustig aan de keukentafel kan gaan zitten werken terwijl het huis eruitziet alsof er net ingebroken is. Omdat ik deze column schrijf terwijl twee zussen elkaar op hoog volume lelijke dingen toeschreeuwen.
Of omdat ik opgewekt bezoek ontvang terwijl ik ondertussen met mijn voet een stapel kleding richting een andere kamer veeg. Of omdat ik mijn kinderen overal 'lekker gewoon' mee naartoe neem – van een studio bij BNR Nieuwsradio tot een sportklasje – en mensen dat dan 'heel relaxed' vinden.
Lees ook: Dit is de momhack van Lauren: 'Het dashboard in de auto is mijn minislaapkamer'
Aangeleerd gedrag
Ik denk niet dat dit iets met relaxtheid te maken heeft. Het is vooral: geen alternatief. Dat is geen karaktereigenschap, dat is aangeleerd gedrag.
Dat werd deze vakantie extra duidelijk. Ik was alleen met de kinderen. We wonen inmiddels al tweeënhalve maand met z'n vijven in één kamer, omdat we midden in een verbouwing zitten. Dat betekent: geen ontsnappingsroutes en vanaf 20.00 uur absolute stilte, omdat de kinderen dan eindelijk slapen. Al maanden zit ik 's avonds in het donker op mijn bed. Niet bewegend. Soms denkend. Soms gebarend naar Jasper.
's Ochtends ben ik rond 05.00 uur wakker – want hysterisch vroeg naar bed gegaan – maar opstaan of koffie zetten kan niet. Te veel geluid. Dus lig ik daar. Wakker. Met mezelf. Dat doet iets met een mens. Misschien is dat wel de basis van mijn zogenaamde rust.
Zes lifehacks
Maar goed. Even terug. Omdat er zo vaak naar gevraagd wordt, bij deze toch een poging. Hier komen wat lifehacks van een moeder van drie:
1. De belangrijkste: als het 70 procent goed is, is het perfect. Wie voor de 100 procent gaat, eindigt huilend op de keukenvloer. Althans, ik wel. Is het huis leefbaar, maar absoluut niet toonbaar? Goed genoeg. Hebben ze groente gegeten, maar ook drie boterhammen met chocopasta? Ook goed. Heb je je 'minder iPad'-regel ingesteld, overtreden en daarna opnieuw ingesteld? Prima.
Ik heb gemerkt dat mijn leven aanzienlijk prettiger wordt naarmate ik mijn eigen lat structureel lager leg. Dat heet geen falen, dat heet overleven — en het werkt verrassend goed. Lees ook: Goed genoeg ouderschap: 'Feilbare ouders bewijzen hun kind een enorme dienst'
2. Maak van opruimen een spel. Ik heb me jarenlang opgewonden over kinderen die hun jas niet eens kunnen ophangen. Dat voelde belangrijk. Principieel, zelfs. Tot ik merkte dat boos worden vooral energie kost en weinig oplevert.
Nu krijgt degene die het beste opruimt een punt. Vijftien punten betekent dat we samen ergens een ijsje gaan eten. Opeens is iedereen extreem gemotiveerd en verdwijnen vieze sokken vrijwillig in de wasmand. Blijkbaar werkt kapitalisme ook in huis. Lees ook: Een beloningssysteem voor je kind: hoe werkt dit?
3. Doe alleen dingen met ze waar jij zelf ook nog íéts van vreugde bij voelt. Ik sta niet meer halve dagen verveeld bij een speeltuin. Dat deed ik vroeger wel, uit plichtsbesef. Nu gaan we de stad in, lunchen we ergens en spelen ze daar.
Of we verzinnen een 'Chinese dag', trekken Chinees uitziende kleding aan en lopen langs alle Chinese winkeltjes op de Zeedijk, zodat ik meteen nuttige dingen kan kopen bij de toko. Want als ik zo'n dag zelf niet leuk vind, ben ik ook geen leuke moeder meer — dus uiteindelijk is het in ieders belang.
4. Ga op dagen dat je alleen bent met kinderen naar vrienden met kinderen. Chaos deelt beter. De dag duurt korter, alles wordt lichter en je kunt samen 'oooh wat knap!' roepen als een peuter voor de vijftigste keer op één been staat. Een glaasje wijn helpt ook, heb ik weleens gehoord.
5. Geef ze een bakje groenten vóór het eten. Altijd. Ik kook, zij kijken een filmpje, ze zijn hongerig. Ik zet rauwkost neer. Opeens eten ze het wél. Niemand begrijpt waarom. We stellen geen vragen en verstoren het proces niet. Lees ook: 14 slimme tips om je kind (meer) groenten te laten eten
6. En als het echt niet lukt, is er altijd nog de tv of de iPad. Geen tip. Wel waarheid.
Wat die nieuwe moeders volgens mij eigenlijk vragen, is niet hoe je het doet.
Maar of het normaal is dat je het zwaar vindt. Ja. Ook als je er relaxed uitziet. Misschien zelfs juist dan.
Meer columns van Lauren lezen? Dat kan hier.
