Spitsuur: ‘Langs elkaar heen leven sluipt er zo makkelijk in’

‘We waren als gezin in Nederland zo gewend om elke dag een heel schema af te draaien met werk, school, huishouden, clubjes en sociale verplichtingen. Het leek ons goed om even uit die ratrace te stappen en in een totaal andere omgeving te wonen. Het werd Zwitserland, vanwege de bergen en omdat we hier familie hebben wonen. Een halfjaar zo op elkaar aangewezen zijn was een bijzondere ervaring, het heeft ons gezin hechter gemaakt.’

Lange schooldagen

‘Onze kinderen moesten hier de eerste twee maanden ontzettend wennen, vooral vanwege de taalbarrière. Op school spraken ze Engels, maar de voertaal is hier voornamelijk Frans, dus aanvankelijk verstonden ze de andere kinderen niet. Ook maakten ze lange dagen: we brachten ze om 08.00 uur naar school en haalden ze om 16.00 uur op. Het begin was pittig voor ze, maar als ouders vertrouwden we erop dat ze er even doorheen moesten. En dat was ook zo: zodra hun Frans verbeterde, maakten ze snel vriendjes en vonden ze hun draai.’

Lees ook: Manon (37) woonde een half jaar met haar gezin in Noorwegen: ‘Ik leerde hoe je een relaxed gezinsleven kunt hebben zonder haast’

Geen kletspraatjes bij de koffie

‘Onze jongste ging overdag naar de peuterspeelzaal, vervolgens ging ik om 08.00 uur aan het werk. Het meeste werk voor mijn bedrijf kon ik prima op afstand doen. Het was zelfs heel efficiënt, want hier had ik geen reistijd en kon ik me volledig focussen op mijn werk. Geen kletspraatjes bij het koffiezetapparaat dus en die gezelligheid van kantoor miste ik af en toe wel.

Elke drie weken ging ik naar Nederland, bijvoorbeeld om bedrijfspartners te bezoeken, want dat is toch anders dan online. En ik wilde de sfeer in mijn team goed behouden, dus ik was aanwezig bij de paaslunch, zomerbarbecue en andere gezellige momenten. Dat waren wel ontzettend lange dagen, want ik vertrok dan om 04.00 uur ’s nachts en plande ’s avonds ook nog van alles in, zoals events. Dan wilde ik er ook echt even alles uit halen.’

Skiles met school

‘Als de kinderen na school om 16.00 uur thuiskwamen, zorgden we er altijd voor dat ze goed konden ontladen: even een kopje thee met wat lekkers en samen de dag doornemen. In de winter hadden ze 2 dagen per week skiles met school, ook een belevenis natuurlijk. In Nederland hebben we 4 dagen per week een oppas aan huis, maar in Zwitserland waren we tijdens de spitsuren met elkaar en konden we de tijd nemen voor de dagelijkse dingen. We kookten vaak samen met de kinderen, heel gezellig.’

Lees ook: Familie is alles: zo zorg je nú voor een hechte band tussen je kinderen voor later

Minder me-time nodig

‘Ik heb niet actief geïnvesteerd in een sociaal leven in Zwitserland, omdat ik wist dat het tijdelijk was, en dat was oké. Contact maken met andere ouders hier ging vanzelf, maar verder wilde ik mijn focus en energie richten op het gezin en werk. Natuurlijk is me-time belangrijk voor iedere ouder, denk ik, maar ik blijf het lastig vinden. Ik kan het niet zo goed structureel inplannen. Soms deed ik een sportklasje of liep ik even de bergen in. Omdat we in Zwitserland meer in de natuur leefden en ik minder prikkels kreeg, had ik minder behoefte aan tijd voor mezelf dan in Nederland.’

Gek van elkaar

‘In de weekenden gingen we de natuur in. Skiën, sleeën en bij warmer weer naar een meer. Veel naar buiten dus, ook omdat we een klein huisje hadden met ons zessen. We werden af en toe gek van alle rondslingerende spullen van de kinderen; dan merkte je dat je dicht op elkaar leefde. Skispullen konden we nergens kwijt, de was moest ik dagelijks wegwerken. En ja, we werden af en toe ook gek van elkáár. Je bent zo op elkaar aangewezen en kunt niet even ontsnappen en een koffietje doen met een vriendin. Dat had ook een positieve kant: de oudste twee konden altijd flink ruziemaken, nu moesten ze het gewoon met elkaar oplossen. Mooi om te zien hoe ze naar elkaar toe groeiden. En dat geldt eigenlijk voor ons allemaal.’

Lees ook: Ouderschap is een spiegel: waarom het gedrag van je kind meer over jou zegt dan je denkt

Structuur als houvast

‘Terugkeren naar Nederland betekent dat we weer veel meer volgens een schema leven. De kinderen hebben straks weer hun sportclubjes en oude vriendjes, dus ze zullen meer uit huis zijn. We hebben met elkaar afgesproken dat we 1 of 2 dagen allemaal thuis zijn, zodat we momenten met het gezin houden. Langs elkaar heen leven sluipt er zo makkelijk in, dat begint al bij de eerste speelafspraakjes in de kleuterklas.

Het combineren van een eigen bedrijf en moederschap blijf ik een uitdaging vinden. Structuur biedt houvast, dat heb ik ook ingebouwd in mijn bedrijf. Het geeft mij rust, want ik wil niet de hele tijd brandjes blussen, maar goed voorbereid zijn. Ik haal veel motivatie uit de missie van mijn bedrijf, circulair consumeren toegankelijker maken voor gezinnen. En ik kijk goed naar wat belangrijk is, zowel in het werk als privé. Ik ben niet altijd overal bij, maar als ik er ben, dan probeer ik ook helemaal aanwezig te zijn. Het zit niet altijd in kwantiteit, maar in de kwaliteit van de momenten samen.’