Hepatitis-B

Hepatitis B bij je kind, hoe voorkom je het?

Pasgeboren baby’s worden bij het vaccineren ingeënt tegen hepatitis B. Wat is hepatitis B en hoe kun je het krijgen?

Wat is hepatitis B?

Hepatitis B is een acute of chronische ontsteking van de lever die ontstaat door besmetting met het hepatitis B-virus. Het virus kan op den duur de lever beschadigen en in het ergste geval zelfs leverkanker veroorzaken.

De ziekte komt wereldwijd voor en is een besmettelijk. De overdracht kan op verschillende manieren plaatsvinden:

  • van moeder op kind bij de geboorte
  • door seksueel contact
  • door contact met besmet bloed
  • door verontreinigde instrumenten zoals in ziekenhuizen, piercing- en tattooshops
  • door gebruik van elkaars tandenborstel of scheermesje

Vooral jonge kinderen die met hepatitis B besmet raken, lopen het risico chronisch drager van het virus te worden. Een goede behandeling is er nog niet. Daarom worden alle kinderen in het Rijksvaccinatieprogramma tegen hepatitis B gevaccineerd.

Symptomen hepatitis B

Er zijn twee varianten van hepatitis B bekend: acute en chronische hepatitis B. Een acute hepatitis B-infectie is als je net besmet bent, vaak heb je dit dan nog niet door en daarom is het bij een kind ook niet goed zichtbaar. Hij kan wat vermoeider zijn, spier- of buikpijn hebben of grieperig zijn. Ook geelzucht komt weleens voor.

Risico het grootst bij baby’s

Hoe jonger iemand een infectie met hepatitis B krijgt, hoe groter het risico dat de infectie niet vanzelf verdwijnt. Het virus blijft sluimerend aanwezig. De infectie wordt chronisch en dan noem je het hepatitis B-dragerschap. Juist bij infectie op jonge leeftijd is dat risico op dragerschap het grootst. Bij pasgeboren baby’s gebeurt dat in meer dan negentig procent van de gevallen. Bij volwassenen rond de vijf procent. Een chronische infectie kan actief of inactief zijn. Bij een actieve infectie kan na tien tot twintig jaar verlittekening aan de lever ontstaan, waardoor de lever steeds minder goed werkt. Als je de chronische actieve variant hebt, kun je ook leverkanker krijgen en er uiteindelijk aan overlijden. Een behandeling met medicijnen maakt de kans op leverziektes wel kleiner.

Bij een chronische inactieve infectie is het virus sluimerend aanwezig. Je merkt dan niet zo veel. Wel ben je besmettelijk naar anderen toe. Ook is er de kans dat op lange termijn toch je lever wordt aangetast. Daarom word je ook met een inactieve infectie regelmatig gecontroleerd.

Wie lopen nog meer risico op hepatitis B?

Omdat hepatitis B via bloed- en seksueel contact wordt overgedragen, lopen mensen die in de gezondheidszorg werken en sekswerkers meer risico. Ook homomannen, drugsgebruikers, mensen die in het buitenland een bloedtransfusie hebben gehad en pasgeborenen met een moeder die hepatitis B heeft, lopen meer risico.

In Nederland worden alle zwangere vrouwen getest op hepatitis B. Dit gebeurt door bloedonderzoek. Baby’s van moeders met chronische hepatitis B krijgen al bij de geboorte hun eerste vaccinatie en antistoffen tegen de ziekte. De rest van de vaccinaties krijgen de baby’s op het consultatiebureau. Als alle vaccinaties zijn gegeven, is de kans dat het kind nog hepatitis B krijgt heel klein.

Inenting tegen hepatitis B

Voordat een kind één jaar wordt, krijgt hij vier vaccinaties tegen DKTP-Hib-HeB. De afkorting DKTP staat voor difterie, kinkhoest, tentanus, polio. Hib staat voor ‘Haemophilus influenzae type b’. Dat is een bacterie die bij iedereen af en toe in de neusholte voorkomt. Meestal is de bacterie niet gevaarlijk en word je niet ziek. Bij jonge kinderen kan de infectie wel gevaarlijk zijn en strottenklepontsteking, hersenvliesontsteking of een ernstige longontsteking veroorzaken. HeB is de afkorting voor hepatitis B.

De vaccinatie tegen hepatitis B is in 2011 toegevoegd aan het Rijksvaccinatieprogramma. Voor 2011 werd de vaccinatie alleen via dat programma aan kinderen gegeven van moeders met chronische hepatitis B en van ouders uit landen waar hepatitis B veel voorkomt.

Wanneer inenten?

In Nederland is de kans klein om al op jonge leeftijd besmet te raken met hepatitis B. Toch is het verstanding om je kind te laten inenten, omdat de infectie voor jonge kinderen heel ernstig is. Om een langdurige afweer op te bouwen is het volgens het RIVM nodig om de inentingen meerdere keren te geven. Je baby krijgt de vaccinaties als hij tussen de zes en negen weken, drie maanden, vier maanden en elf maanden is. Hij krijgt de inenting in zijn arm of been en dat gebeurt op het consultatiebureau. Als alle vaccinaties zijn gegeven, is je kind waarschijnlijk de rest van zijn leven beschermd tegen hepatitis B.

Mogelijke bijwerkingen vaccinaties

Baby’s kunnen last hebben van de vaccinaties. De bijwerken gaan meestal na twee dagen weer voorbij. Veel voorkomende bijwerkingen zijn:

  • roodheid en/of een zwelling op de plek waar is geprikt
  • koorts
  • huilen
  • moeheid
  • verminderde eetlust
  • prikkelbaarheid
  • hangerig zijn

Hepatitis B in Nederland

Door het bloedonderzoek in de zwangerschap en de vaccinatie na de geboorte komt het in Nederland bijna niet voor dat een moeder haar kind op die manier besmet met hepatitis B. In Nederland zijn ongeveer veertigduizend mensen drager van het hepatitis B-virus.

Behandeling van hepatitis B

Er bestaat sinds kort een behandeling voor hepatitis B met medicijnen, maar die is heel zwaar en het is niet zeker of de behandeling ook echt werkt. Mensen met een ernstig beschadigde lever kunnen alleen nog worden geholpen met een levertransplantatie.

Bron: RIVM