Eerste ademhaling van je baby

Eerste ademhaling van je baby

Tien tot twintig seconden na de geboorte van het hoofd komt de eerste ademhaling van je baby op gang. Een nieuw leven is geboren!

Ademhaling baby

Voordat je baby wordt geboren, heeft hij nog nooit adem gehaald door zijn longen. Hij kreeg zuurstof via het bloed dat door de navelstreng stroomde. Je kind heeft in de baarmoeder al wel een beetje geoefend met zijn mond open en dicht doen. Daarbij kon hij een slok vruchtwater binnenkrijgen en de hik krijgen.

Tien tot twintig seconden na de geboorte van het hoofd komt de ademhaling op gang. Deze reflex ontstaat doordat de temperatuur buiten jouw lichaam veel lager is, doordat de druk op het hoofdje en de borstkas wegvalt en doordat er minder bloed door de navelstreng stroomt.

Het koolzuurgehalte in het bloed stijgt en de ademhalingsorganen worden geprikkeld om zuurstof ‘binnen te halen’. Op dat moment geeft je baby een grote schreeuw. Zijn borstspieren en het middenrif komen in beweging, hij zuigt zijn longen vol met lucht en… ademt!

Eerste ademhaling

Als je kind voor de allereerste keer ademhaalt, verandert zijn bloedcirculatie enorm. Ervoor maakte het bloed een korte baan – van de rechterboezem van het hart naar de linkerboezem – nu wordt dat een lange baan die langs de longen loopt. Want als je kind geen zuurstofrijk bloed meer via de navelstreng krijgt, moet zijn bloed langs de longen voor zuurstof.

Bij de eerste ademhaling zuigt je kind zijn longen vol en slaat er een klep tussen beide hartboezems dicht. Die klep zal uiteindelijk vergroeien met het tussenschot en het bloed kan niet meer van rechts naar links.

Vlak na de geboorte kun je de navelstreng nog zien kloppen, maar als de bloedsomloop zich heeft aangepast aan het leven buiten de baarmoeder houdt dit op.

Gevoelloos?

Vroeger dacht iedereen dat baby’s geen pijn konden hebben, omdat hun zenuwen niet goed ontwikkeld zouden zijn. De laatste jaren weten we dat dit niet het geval is en dat pasgeboren baby’s wel degelijk pijn kunnen ervaren.

Lever en nieren

Niet alleen zijn longen moeten in actie komen, ook de lever en de nier worden bij zijn geboorte aan het werk gezet. Voordat je kind geboren wordt, heeft hij veel rode bloedlichaampjes. Die zorgen ervoor dat de zuurstof goed in zijn bloed wordt opgenomen. Maar na de geboorte sterven ze af.

Bij het afsterven komt bilirubine vrij, een galkleurstof. Die stof moet je lever verwerken. Als dit niet heel goed lukt, kan het in het bloed van je baby terechtkomen en gaat hij geel zien. Deze geelzucht is meestal onschuldig.

De lever zet de galkleurstof om in een wateroplosbare vorm, die weer via de nieren en de darmen zal worden opgenomen en afgevoerd. Dan worden de nieren dus ook aan het werk gezet. Zijn nieren moeten nu zelf allerlei afvalstoffen gaan verwerken (en afvoeren in de vorm van urine), want de navelstreng doet dit niet meer.

Vocht

De longen, de neus en de mond van je kind zitten in de baarmoeder nog vol met vocht, dat er na de geboorte uit moet. Bij een normale bevalling wordt dit meestal perfect geregeld. Want tijdens het persen komt er een grote druk op zijn borstholte te staan en wordt er een deel van het vocht uit de longen van je kind geperst.

Een ander deel wordt spontaan door de longen opgenomen en afgevoerd. Bij baby’s die met een keizersnee geboren worden, gaat dit lastiger, want bij hen is er geen sprake van druk op de borstkas. Ze hebben vaak vocht in hun mond en een enkele keer ook nog in hun longen. Als dat laatste het geval is, kan dit de ademhaling bemoeilijken.

Baby’s die in stuit liggen bij de geboorte, hebben hier ook vaak last van doordat er geen druk op het hoofd of de borstkas maar op hun billen komt. Baby’s die veel vocht in de longen hebben, worden soms aan de beademing gelegd.

Koud!

Jouw lichaamstemperatuur is 37,5 graden, dus in je baarmoeder is het lekker warm. Je kind maakt een complete cultuurschok mee als hij uit dat ‘tropische zwemparadijs’ naar buiten komt. Hij kan zijn lichaamstemperatuur nog niet regelen en heeft het daardoor al snel hartstikke koud. En omdat hij ook nog eens nat is, koelt hij heel snel af. Houd hem dus warm in een doek en later in kleertjes en doe hem een mutsje op.

Opeens in het licht

In je buik zag je kind alles in roze schijnsel. Van fel licht hield hij niet: baby’s wenden hun hoofd af als hun moeder bij een felle lamp staat. Is hij eenmaal geboren, dan zullen zijn ogen echt moeten wennen aan het felle licht. Hij ziet aanvankelijk een beetje wazig. Ook kan hij alleen vormen onderscheiden die niet verder dan 20 tot 25 centimeter bij zijn gezicht vandaan zijn.

Als je je baby dicht bij je houdt, bijvoorbeeld als je hem de borst geeft, zal hij je al een beetje bekijken. Om het je baby zo aangenaam mogelijk te maken bij de geboorte, kun je het licht in de slaapkamer dempen. Dat gebeurt meestal ook op verloskamers in ziekenhuizen.

Lawaai

In de baarmoeder hoorde je baby wel geluiden, maar die werden gedempt door het vruchtwater. Eenmaal ‘buiten’ zal hij dan ook flink schrikken van harde geluiden. Je kunt hier rekening mee houden door bijvoorbeeld zacht tegen je kind te praten.

Het gehoor van je baby is bij de geboorte al goed ontwikkeld. Maar of hij echt goed hoort, zal pas blijken bij zijn eerste gehoortest. Wanneer je baby een paar dagen oud is, krijgt hij thuis een neonatale gehoorscreening. Dit gebeurt vaak in combinatie met de hielprik. De test duurt enkele minuten en doet geen pijn. Het resultaat is meestal direct bekend.

Welverdiende rust

De meeste baby’s zijn na de geboorte een beetje van slag. Meestal klopt het hart dan snel, is zijn spierspanning hoog en huilt hij krachtig. De pasgeborene voelt zich niet erg op zijn gemak. Na een halfuurtje begint hij zich langzaam te ontspannen.

Zijn spieren worden slapper, de hartslag wordt normaal. Hij dut in, het begin van een diepe slaap. Zo rust hij uit van de topprestatie die hij voor zijn geboorte heeft geleverd.