peuterpuberteit

Onderzoek: kinderen zijn 800% vervelender met hun moeder in de buurt

Is je kind volgens oma bij haar nooit dwars, en krijg je van de oppas keer op keer te horen dat hij zich voorbeeldig heeft gedragen? En geloof je daar niets van, want jij wilt hem regelmatig achter het behang plakken? Volgens het onderzoek van ene Professor Leibowitz komt dat omdat kinderen het vervelendst zijn met hun moeder in de buurt.

Tijdens zijn studie zou onderzocht zijn, hoe kinderen reageerden op instructies als hun moeder wel of juist niet bij ze in de buurt was. Ze werden getest op behoeftigheid, gezeur en gejengel, gegil en geschreeuw, pogingen tot geweld, vergeten hoe ze moeten lopen/praten en aandachttrekkerij. De conclusie van het onderzoek: kinderen gedragen zich maar liefst 800% slechter als hun moeder zich in dezelfde kamer bevindt. Is een kind jonger dan tien jaar, dan kan dit zelfs oplopen tot 1600%.

Advertentie

Conclusie

Denk je nu: say what?! En vind je die percentages nogal ongeloofwaardig klinken? Je hebt gelijk! Na alle commotie over dit opzienbarende onderzoek, bleek het inderdaad om een hoax te gaan. Waarom we het onderzoek dan toch met je delen? Niet om je voor de gek te houden, maar omdat de conclusie wél klopt en bovendien behoorlijk interessant is. Vinden wij tenminste. Kinderen zijn namelijk echt vaker vervelend als hun moeder (of vader) in de buurt is. Je zult het vast herkennen: als jij hem komt ophalen bij het kinderdagverblijf, begint hij spontaan te jengelen. En na een middagje lief spelen bij oma, krijg je een kind terug dat bij alles in huilen uitbarst. Niet leuk, maar stiekem iets om blij van te worden. Echt!

Lees ook: Waarom driftbuien hartstikke goed zijn voor je kind

Verklaring vervelende gedrag

De verklaring is namelijk: je kind houdt van je en voelt zich nergens zo veilig als bij jou. Waarom zich dat soms juist in vervelend gedrag uit? Kinderen hebben het maar wat druk: ze moeten de wereld ontdekken, krijgen allerlei prikkels, moeten zich staande houden tussen andere kinderen, luisteren en ga zo nog maar even door. De emoties die daarbij horen, durven of kunnen ze niet altijd uiten op het moment zelf. Al deze emoties stapelen zich vervolgens op. Maar gelukkig, daar is mama. Eindelijk kan je kind zich laten gaan en even alles eruit gooien door te huilen, zeuren of vervelend te doen. Want je kind weet: bij mama (of papa) kan dat, zij houdt onvoorwaardelijk van mij. Hoe vervelend ik ook doe. Dus gedraagt je kind zich morgen stikvervelend als hij uit school of het kinderdagverblijf komt? Good job!

Bron: Practialparenting en Katesurfs