Curettage bij miskraam

Curettage bij een miskraam

Een miskraam komt bij één op de tien zwangerschappen voor. Meestal wordt het vruchtje door het lichaam vanzelf afgestoten. Gebeurt dit niet (‘missed abortion’), dan kan ervoor gekozen worden de baarmoeder door curettage leeg te maken. Ook bij een spontane miskraam kan het soms nodig zijn alsnog een curettage te ondergaan.

Spontane miskraam

Zo’n 10% van de zwangerschappen eindigt in een miskraam. De meeste miskramen komen voor tussen de vier en twaalf weken zwangerschap. Vaak is een aanlegfout van de vrucht de oorzaak. Er is dan in het prille begin iets misgegaan met de celdeling. Stoot het lichaam zelf het vruchtje af, dan noemen we dit een spontane miskraam of abortus. Dit begint meestal met licht bloedverlies dat steeds erger wordt. Ook krijg je vaak buikkrampen tijdens een miskraam. Helaas is een miskraam niet te voorkomen en kun je het verloop zelf niet beïnvloeden. Ook de dokter kan een miskraam niet meer tegenhouden.

Missed abortion

Een miskraam waarbij het lichaam niet zelf het zwangerschapsweefsel afstoot, wordt een ‘missed abortion’ genoemd. In dit geval wordt de miskraam vaak ontdekt tijdens een echo. Het hartje van het vruchtje blijkt niet te kloppen en/of het vruchtje is veel kleiner dan het zou moeten zijn voor de duur van de zwangerschap. Als blijkt dat je een miskraam hebt, zijn er drie mogelijkheden: er wordt afgewacht tot je lichaam alsnog zelf het vruchtje en zwangerschapsweefsel zal afstoten, je kunt het medicijn Misoprostol voorgeschreven krijgen dat een miskraam opwekt (pillen die je vaginaal in moet brengen) of er vindt een curettage plaats.

Wanneer curettage?

Blijkt dat het vruchtje in je baarmoeder niet leeft, maar verlies je geen bloed en weefsel, dan kan je door de verloskundige of gynaecoloog doorverwezen worden naar het ziekenhuis voor een curettage. Meestal wordt er zoals hierboven beschreven eerst afgewacht of geprobeerd de miskraam met medicatie op te wekken, maar dit is niet altijd het geval. Vind je het emotioneel te zwaar om nog langer af te wachten, dan kun je er voor kiezen om direct een curettage te ondergaan.

Maar ook als je een spontane miskraam of opgewekte miskraam met medicijnen hebt gehad, kan het mogelijk zijn dat je alsnog gecuretteerd moet worden. Dit is het geval als je tijdens de miskraam teveel bloed verliest. Ook kan er bij de echo controle blijken dat er in de baarmoeder nog wat zwangerschapsweefsel is achtergebleven. Het is belangrijk dat alles echt goed schoon is, om complicaties te voorkomen en om het mogelijk te maken opnieuw zwanger te raken.

Hoe gaat een curettage

Een curettage is een ingreep die wordt uitgevoerd in het ziekenhuis. Meestal krijg je pijnstilling in de vorm van een plaatselijke verdoving, sedatie (pijnstilling met slaapmiddel) of een algehele narcose. Via je vagina maakt de gynaecoloog de baarmoeder leeg. Het zwangerschapsweefsel wordt verwijderd met een zuigbuis (zuigcurettage) of een soort lepel (curette). De behandeling vindt plaats in het ziekenhuis en duurt ongeveer een kwartier tot een half uur. Als het klaar is en het goed met je gaat, mag je snel weer naar huis. .

De ingreep is niet pijnlijk, maar wordt vaak wel als ingrijpend ervaren. Een miskraam is tenslotte een verdrietige gebeurtenis. Veel vrouwen vinden het geluid van een zuigcurettage dan ook naar om te horen. Dit kan een reden zijn om voor een sedatie of algehele narcose te kiezen in plaats van een plaatselijke verdoving of om bijvoorbeeld een koptelefoon op te doen met muziek.

Na de curettage

Na de ingreep treedt er vaak nog wat bloedverlies op dat wel twee weken kan aanhouden. Je draagt in deze periode maandverband, je mag geen tampons gebruiken. Zolang je bloed verliest, mag je niet in bad of zwemmen. Douchen mag wel. Ook kun je last hebben van buikkrampen, een warme kruik werkt hier vaak goed voor. Is dit niet voldoende, vraag dan aan je arts een recept voor pijnstilling. Vrijen mag pas weer als het bloeden is gestopt. Soms schrijft de arts je antibiotica voor na de ingreep om de kans op infecties te verkleinen. Meestal vindt er na twee weken een controle plaats om te kijken of alles goed is gegaan.

Heb je na een curettage klachten zoals ernstig bloedverlies, koorts of flinke pijn, neem dan direct contact op met je arts.

Vergoeding

Een curettage wordt vergoed door je zorgverzekering. De behandeling wordt meestal poliklinisch of in dagbehandeling verricht, dus je mag vrijwel direct weer naar huis. Zorg wel voor vervoer, want je mag nog niet zelf autorijden na de ingreep.

Complicaties curettage

Een curettage is in principe (medisch gezien) een kleine, ongevaarlijke ingreep. Klachten na de ingreep zijn met name het bloedverlies en de buikkrampen die bij de miskraam horen.  Net als bij elke vorm van een miskraam is er een risico op veel bloedverlies.

Een zeldzame complicatie is het syndroom van Asherman. Hierbij ontstaan er verklevingen in de baarmoederholte. Hierdoor bouwt het baarmoederslijmvlies niet goed op en dit kan ervoor zorgen dat je nog maar weinig of helemaal niet meer menstrueert. Bovendien kan dit ervoor zorgen dat je niet of moeilijker opnieuw zwanger wordt. Deze verklevingen kunnen via een kijkoperatie in de baarmoeder (hysteroscopie) verwijderd worden. Het UMC Utrecht en het Spaarne ziekenhuis zijn gespecialiseerd in deze operaties.

Lees hier alles wat je wilt weten over de baarmoeder: voor, tijdens én na de zwangerschap.

Wanneer weer zwanger worden?

Heb je een miskraam en curettage gehad, dan heeft je lichaam even tijd nodig om te herstellen. Als het zwangerschapshormoon helemaal uit je lichaam is, kan het opnieuw starten met een cyclus. Hoe lang dit duurt verschilt per vrouw, maar meestal heeft je lichaam alweer zo’n twee tot vier weken na de curettage een eisprong, twee weken na je eisprong volgt dan weer een menstruatie. Een miskraam is natuurlijk ook een heel verdrietige ervaring, maar ben je er emotioneel aan toe, dan mag je meteen weer proberen om zwanger te raken.

Praat mee: ‘Curettage: heeft iemand dit gehad en is het erg pijnlijk?’

Simone Broer

Gynaecoloog

Simone Broer is gynaecoloog in het Universitair Medisch Centrum in Utrecht. Ze houdt zich vooral bezig met vruchtbaarheid en ziektes en aandoeningen die je vruchtbaarheid beïnvloeden, zoals hormoonstoornissen, cystes of verklevingen. Simone heeft veel onderzoek gedaan naar het meten van vrouwelijke vruchtbaarheid.