mola-zwangerschap

Mola-zwangerschap

Een mola-zwangerschap komt gelukkig zelden voor en is daarom ook nog relatief onbekend. Wat is een mola-zwangerschap? En hoe kun je het herkennen?

Wat is een mola-zwangerschap?

Een mola-zwangerschap is een niet goed aangelegde zwangerschap. Bij een normale zwangerschap ontstaat er een placenta en een embryo, bij een mola-zwangerschap ontstaat er wel een placenta maar geen embryo. De placenta groeit zoals bij een normale zwangerschap gewoon door, maar in plaats van een embryo komen er allemaal vochtblaasjes in de placenta. Ook wel mola-blaasjes genoemd.

Meestal wordt er pas tijdens een echo ontdekt dat je een mola-zwangerschap hebt. De echoscopist ziet dan een hele hoop blaasjes die de baarmoeder opvullen.

Symptomen

Ongeveer 40% van de vrouwen met een mola-zwangerschap heeft geen symptomen. Net als bij een gewone zwangerschap voel je je wat eerder moe en krijg je last van misselijkheid. Daarnaast heb je meer kans op bloedverlies en ben je al dikker dan gebruikelijk voor de fase van je zwangerschap. Als je in een vroeg stadium last krijgt van veel bloedingen kan er voor een echo gekozen worden. In het geval van een mola-zwangerschap is de diagnose na de echo goed te stellen. Soms kan dit op een normale miskraam lijken. In dat geval wordt de diagnose daarna pas gesteld.

Oorzaken

Elke vrouw kan een mola-zwangerschap krijgen, het is daarom ook niet bekend wat een mola-zwangerschap veroorzaakt. Het kan zijn dat erfelijke factoren een rol spelen, maar ook (zwangere) vrouwen onder de 15 en vrouwen boven de 40 hebben een verhoogd risico.

Behandeling

Een mola-zwangerschap moet altijd verwijderd worden. De blaasjes worden onder volledige narcose met een soort zuigslang via de vagina verwijderd. De arts probeert met de curettage zoveel mogelijk blaasjes te verwijderen, maar vaak lukt het niet om ze allemaal te verwijderen. Je lichaam ruimt dit vanzelf op. Voordat je weer zwanger wordt moet het zwangerschapshormoon helemaal uit je bloed zijn. Dit wordt een aantal keer getest en duurt ongeveer zes maanden.

Er bestaat een kans dat de blaasjes zich tot een persisterende trofoblast ontwikkelen. Dit is een vorm van kanker aan de placenta. Dit kan door het zwangerschapshormoon in je bloed ontdekt worden. Hierna zal je verder behandeld moeten worden. Hoe zwaar deze behandeling is hangt af van het stadium van de kanker. Ruim 97% van de vrouwen met een persisterende trofoblast geneest na de chemotherapie volledig.