bloedverlies tijdens zwangerschap

Bloedverlies tijdens zwangerschap

Als je bloed verliest tijdens je zwangerschap, schrik je natuurlijk. Maar: bloedverlies betekent niet altijd dat er iets aan de hand is. Vaak heeft het een onschuldige oorzaak. Maar waar moet je op letten? En wanneer is het nodig om naar je huisarts of de verloskundige te gaan?

Bloedverlies tijdens zwangerschap

Bloedverlies tijdens zwangerschap betekent niet altijd een miskraam. Het is wel belangrijk om vaginaal bloedverlies tijdens je zwangerschap serieus te nemen. Omdat je niet zeker weet wat de oorzaak is, kun je bloedverlies het best onmiddellijk aan je verloskundige of arts melden. Die kan nagaan wat er aan de hand is en je hopelijk geruststellen. Vaak word je in het begin van je zwangerschap doorgestuurd naar het ziekenhuis voor een echo, zodat kan worden nagegaan of het vruchtje nog leeft.

Als dit zo is, kan daarmee nooit een definitief uitsluitsel over het verloop van je zwangerschap gegeven worden. Maar als je op de echo zo’n knipperend vlekje ziet dat op een kloppend hartje duidt, is dat voor de arts belangrijk en voor jezelf waarschijnlijk geruststellend.

Onschuldige oorzaken bloedverlies

Bij 20 tot 30% van de zwangerschappen treedt in de eerste maanden licht bloedverlies op. Er kunnen verschillende oorzaken zijn voor vaginaal bloedverlies (vloeien) als je zwanger bent, die afhankelijk zijn van de zwangerschapsduur.

  • Bloedverlies in de eerste weken kan het gevolg zijn van de innesteling van het eitje of een wondje aan de baarmoedermond. In dat geval kan de zwangerschap gewoon voortduren.
  • Ook een blaasontsteking kan voor wat bloedverlies en een branderig gevoel bij het plassen zorgen. Een blaasontsteking verdwijnt overigens niet vanzelf. Daarvoor zal de huisarts je een antibioticum voorschrijven. Vertel erbij dat je zwanger bent, zodat de arts een middel kan geven dat geen kwaad kan voor je baby.
  • Ook meteen na het vrijen kun je wat bloed verliezen. De zwangerschapshormonen zorgen ervoor dat je baarmoeder en de baarmoedermond nu extra doorbloed zijn. De bloedvaatjes liggen aan de oppervlakte en kunnen tijdens het vrijen makkelijk openspringen. Het bloeden stopt vanzelf, ook al duurt het soms 24 tot 36 uur.
  • Soms verlies je maanden achtereen wat bloed op momenten dat je eigenlijk een menstruatie zou moeten hebben. Deze ‘menstruatie’ duurt een paar dagen en het bloedverlies is minder dan wanneer je ongesteld bent. De oorzaak hiervan zijn de wisselende (zwangerschaps)hormonen. Dit bloedverlies gaat vanzelf over.

Miskraam

Er kunnen ook andere oorzaken zijn, zoals een miskraam. Dit komt bij 10% van alle zwangerschappen voor.

In zeldzame gevallen komt een buitenbaarmoederlijke zwangerschap voor, waarbij het eitje zich niet in de baarmoeder heeft genesteld. Dat kan een bloeding veroorzaken.

Krijg je pas in de tweede helft van de zwangerschap bloedverlies, dan kan er iets anders meespelen. Je kunt dan bijvoorbeeld een voorliggende of laagliggende placenta hebben.

Zorgwekkende oorzaken bloedverlies

Verlopen de eerste weken van de zwangerschap zonder problemen en krijg je opeens flinke buikpijn en verlies je bloed, dan kan er sprake zijn van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Het vruchtje heeft zich dan niet ín de baarmoeder genesteld, maar daarbuiten. Een echo geeft al snel duidelijkheid hierover.

Bij een ‘mola-zwangerschap’ verlies je ook wat bloed. Je baarmoeder lijkt te groot voor de duur van je zwangerschap. Op de echo is te zien dat in plaats van een vruchtje en een kloppend hart de baarmoeder gevuld is met veel kleine blaasjes. Kort na het ontdekken van de mola-zwangerschap word je gecuretteerd. Ook wordt vaak een longfoto gemaakt, omdat de blaasjes zich soms naar je longen verspreiden. Doorgaans word je behandeld met medicijnen en zul je een poos moeten wachten voordat je opnieuw zwanger kunt worden.

Verlies je bloed en/of vocht en heb je menstruatieachtige buikkrampen, dan kan dat wijzen op een miskraam. Blijft de baarmoeder zich samentrekken, nemen het bloedverlies en de pijn toe en verlies je ook nog stolsels en stukjes weefsel, dan is de kans groot dat je een miskraam hebt. Een echo geeft uitsluitsel.

Wanneer moet ik m’n verloskundige of arts bellen?

Je kunt het best meteen de verloskundige, gynaecoloog of huisarts bellen. Bel ook je partner, een goede vriendin, familielid of buurvrouw, die snel bij je kan zijn en je kan steunen. Als je stolsels verliest, probeer ze dan op te vangen.

Als je een beetje oud bruin bloed verliest, kun je afwachten wat er gaat gebeuren. Is het bloed helderrood en blijft het doordruppelen en heb je ook buikpijn en/of koorts, bel dan meteen. Verlies je flink wat bloed of bloed met stolsels en weefsel, neem ook dan snel contact op met je verloskundige of huisarts. Als het inderdaad om een miskraam gaat, dan kan dit embryonaal weefsel zijn. Dat kan onderzocht worden. Soms wordt ook de hoeveelheid bloedverlies gemeten. Ga rustig liggen. Eet of drink niets en neem ook geen medicijnen in tot de verloskundige of arts er is. Die zal vertellen wat er verder gedaan moet worden.

Bij twijfel en ongerustheid: altijd bellen!

Kan ik zelf iets doen om het bloedverlies te stoppen?

In de meeste gevallen stopt het bloedverlies vanzelf. Bij een dreigende miskraam, een mola-zwangerschap of een buitenbaarmoederlijke zwangerschap kun je niets doen om het bloedverlies te laten ophouden.

Bloedverlies aan het einde van de zwangerschap

Verlies je rond de uitgerekende datum wat bloed en slijm, dan is dit een teken dat de bevalling over niet al te lange tijd begint. Je hoeft je hierover geen zorgen te maken. Bij het breken van de vliezen kun je wat bloed verliezen; ook dit is niet erg.

Anders is het als het bevruchte eitje zich aan het begin van de zwangerschap onderin de baarmoeder heeft ingenesteld en je tijdens de laatste weken van de zwangerschap wat bloed verliest. De placenta komt dan deels, maar soms ook helemaal, voor de opening naar de baarmoederhals te liggen. Met een echo wordt nagegaan of je een voorliggende placenta hebt. Ligt de placenta helemaal over de baarmoederhals, dan krijg je een keizersnede.

Een enkele keer laat de placenta aan het eind van de zwangerschap los. Voor je baby is dat levensbedreigend. Een loslatende placenta herken je doordat je in een van de laatste weken van de zwangerschap heftige buikpijn krijgt, je buik gespannen is, je baarmoeder keihard blijft, je wat bloed verliest en soms ook wat duizelig kunt zijn. Er moet dan snel gehandeld worden en je baby zal met een spoedkeizersnede geboren worden.

Is de baby bij bloedverlies in gevaar?

In principe is de baby niet in gevaar bij bloedverlies. Aan het eind van de zwangerschap kan er wel een levensbedreigende situatie voor je kind ontstaan en moet er snel ingegrepen worden.